Göç…

İnsanlık tarihi kadar eski bir olgu.

Malumunuz insan varoluşunun ilk dönemlerinden itibaren sürekli bir

hareket halinde

Her ne kadar bu hareketin nedeni bireysel ve toplumsal faktörlere göre değişiklik

gösterebilse de temelde bir elin parmağını geçmez.

Ekonomik, sosyal, siyasal nedenleri olabileceği gibi doğal ve fiziki

nedenleri de olabilir...

Savaşlar, sürgünler, açlık, işsizlik…

Bu faktörlerinin yanında doğal kısıtlamalar, fiziki elverişsizlikler ve kuraklıkta göçün nedenleri arasında yer alabilir.

Kimi koşullarda gönüllü gerçekleşirken kimi koşullarda da zorunlu olarak gerçekleşir…

Bu yazarken aklıma son dönemde haber bültenlerinden, sokaklarımızdan hatta belki komşularımızdan aşina olduğumuz o acı gerçek geliyor.

Bugün dünyada milyonlarca insan bizzat bu zorunluluğun kurbanı…

Televizyonda üç saniyelik bir dış haber olarak geçip gittiğimiz o sahneler var ya…

İşte onların arkasında, bir ömür bırakıp yola çıkan gerçek insanlar var.

Bazen iklim krizinden kuraklaşan topraklarını terk edip gitmek zorunda kalan köylüler;

Bazen coğrafyalarına düşen bombalardan kaçan çocuklar…

Öyle ya;

Yoksa insan evi sandığı topraktan neden kopar!?

“Gönüllü” denen o kelime var ya; inanın çoğu zaman büyük bir yanılsama…

Kim doğup büyüdüğü, suyunu içtiği, toprağında koşturduğu yerden durduk yere vazgeçer ki?

Birçokları için göç etmek bir macera, bir tercih;

Ama onlar için geride kalan tek kurtuluş şansı…

Düşünüyorum da, insanlık olarak tarihi hep büyük imparatorlukların savaşları, sınırların çizilişi üzerinden okuduk.

Oysa asıl tarih o sınırları aşmak zorunda kalanların gözyaşlarıyla yazılıyor…

Belki de bugün bize düşen bu topraklara dışardan bakan birer yabancı değil; insanın insana borçlu olduğu o derin aidiyet duygusuyla yaklaşmak…

Çünkü hepimiz tarihin bir yerinde, hayatın bizi savurduğu o yollardayız esasında…