Klavyemi su bastı evet ama suyu çıkan konular yüzünden.. Yaz sıcağında yürüyen icraatsizlerin proje diye yaptıkları şakaları hafif sıyrıklarla atlatıyorum. Gülünmeyen öldürücü espri de nem yapıyor . Neler oluyor izliyoruz. Neler olmadığı için kimler kimler ölüyor.

Heykel dikip müsamere bebesi gibi icraat diye kıvranıyorlar aslında. Heykel dikiyorlar ama dikilen mezar taşları onlar için vicdan ezmesi. Heykel dikiyorlar çift dikiş. Cehalet salyası mürekkeple tarih yazacaklarını sanıyorlar. Mülteci kardeşlerimize acımasızlık sıvarken , defolsunlar derken alçaklığın sarrafı oluyorlar. Hani bu sefer diyoruz fragman körüklü olunca projede ateşli bir şey olur diye düşünüyoruz hopp kırmızı bez altından heykel çıkıyor.

Bir de bazı belediyeler kart vizit olarak başkanın heykelini basınca, bizi aynı hizada basan gülmelerin ritmine kapılıyoruz . Düşünsene , yollar yapılmış , köprüler zirveleri birleştirmiş, hızlı trenler sağanak sağanak, İzmir İstanbul arası neredeyse İzmir Marşı süresine inmiş ve gerçekten İzmir’in dağlarında çiçek hızı olmuş emek lakin sen hiçsin. Ne yapıyorsun diye sorsan  konserve açmayı köprü açmış gibi anlatacak..

Kılıçdaroğlu, yerli traktörü geçici körlükle görmeyebilir lakin galoşa da kalıcı acizler takılabilir. Kendileri loş ışıkla   15 Temmuzda kahve köpüğü sayarken, kaç kurşunla yiğitler şehit oldu bunu da vicdan galoşu  yüzünden göremedi sanırım . Hatırlatalım 251 şehit.

Sonrasında yaptığı ev ziyaretlerinde ayakkabısı galoşlu olduğundan halkın sahiciliği sentetik kıvamda gelmiş olmalı ki icraat zekasını da poşetle paketlemiş. Ne güzel böyle muhalefet, öyle bir iktidar ki muhalefete yapacak icraat bırakmamış. Maşallah.

Bir açık bulduğunu sanıyor ama bulduğu açık yamanmayacak deliği aşikar ediyor. Ava gidiyor ama avlanmışlığını gizleyecek kabiliyeti de yok. Ne yaptınız sorusuna cevap olamadığı için , bir işportacı öz güveniyle galoşlu gündemi kakalamaya çalışıyor.

Dağda “ Yere izmarit bile atmıyorlar” dedikleri PKK’nın ocaklara düşürdüğü ateşi de galoşlu vicdanlarıyla üflemeye çalışıyor bunlar. Bayrama Bedirhansız girecek bir babanın yüzüne Kahrolsun PKK diyemedikleri için galoş perdesinin konforuna sığınıyorlar. 

Ne diyelim, köprüler geçmişiz onlar overlok geçiyorlar aynı konfeksiyon ürünü bayık zihinleriyle.

Korkmamışız Allah'tan başkasına sığınmamışız lakin onlar naylon galoşun arkasına sığınıp ayağa düşüyorlar ..

Yazsak kağıda yazık, yazmasak içimizde kir..

O hesap..

Esra Elönü - Haber 7

elonue@gmail.com

twitter:@elonu