Prof. Dr. Raşit Küçük Hoca ile yaptığımız aşağıdaki konuşma,

“Raşit Küçük, Hatırımda Kalanlar” adı ile Hayat Yayınları’ndan

kitap olarak yayımlandı.

Umarım; Türkiyenin en ücra köylerinden birinden başlayan,

başarılarla dolu bu hayat hikayesi genç nesillerimize yol gösterici olsun.

TAYYİP OKİÇ HOCA’NIN EMANETE VERDİĞİ ÖNEM

FK: Hocam isterseniz bu konuya biraz ara verelim ve buradan sizi en çok etkileyen hocalarınızdan Tayyip Okiç Hoca’ya geçelim, ne dersiniz?

 

RK: Olur tabi. Okiç Hoca beni hem çok etkiledi ve hem de çok severdim kendisini, Allah gani rahmet etsin.

İsmail Cerrahoğlu Hoca Erzurum’da dekan olunca Okiç Hoca’yı İslami İlimler Fakültesi’ne getirdi ve Hoca orada iken vefat etti.

Erzurum'da mukavele ile kaldı ve oturdu da.

Bazen Ankara'ya gidip geliyordu, evi Ankara'daydı.

Bir kış gidemeyince, uçaklar kalkmayınca otobüsle gidiyor, takdir-i İlahî ölümünün sebebi de o yolculuktur.

Rahatsızlıkları vardı tabii hocanın, ilaçlar kullanırdı.

Erzurum'da ziyaret ettiğimde, evine gittiğimde görürdüm bu ilaçları kullandığını.

Hassasiyetleri olan bir hocaydı Tayyip Hoca.

Mesela birini anlatayım.

Ankara'dan bir arkadaşımız Erzurum’daki bir arkadaşımıza, Hoca’ya ulaştırılmak üzere bir zarf vermiş, o arkadaş Erzurum'a gelmiş, mesela cuma günü gelmiş, zarfı da Tayyip Hoca'ya pazartesi ya da salı günü vermiş. “Hocam işte cuma günü geldim ama size hemen gelemedim.” Hoca ona, “Sen cuma günü geldin ve bu zarfı bana şimdi getirdin, öyle mi? Emanet edilen adam şöyle olur oğlum; evine gitmeden kendisine emanet edilen şeyi gönderilen eve gider. Ya bu şey, benim o an hemen cevap vermem gereken bir şey ise, ya bunun vakti geçti ise?” demiş.

Bu hakikatten ibret verici, çok ders verici bir şey.

TAYYIP OKİÇ HOCA AYNI ZAMANDA ÇOK DA NÜKTEDANDI

FK: Gerçekten oldukça etkileyici bir ders ve doğrusu bizim kültürümüzde bazı kesimlerde önemi hala korunan bir davranıştır.

 

RK: öyle mi?

Tabi öyle ise bu çok iyi, ben sanki eskisi kadar pek ehemmiyet verilmiyor gibi düşünüyordum.

 

FK: Hocam haklısınız, ben de zaten bazı kesimlerde demiştim.

RK: Evet haklısınız bazı kesimler hala muhafaza ediyor bu düsturu.

Bu da çok memnuniyet vericidir tabi.

Tayyip Hoca aynı zamanda oldukça da nüktedandı.

Bir talebesi, Hocanın ders notlarından, kitaplarından bir kitap hazırlıyor ve kendi adıyla yayımlayıp, Hoca’ya da veriyor, yani hediye ediyor. Rahmetli Hoca diyor ki “Bu son telafatınız mı?” “Evet efendim” diyor. Yani telifat değil de telefat. Böyle çok da şakacı bir yanı vardı. Fıkralar da anlatırdı; evinde, yanında otururken Hoca artık sıkılmasın diye “Efendim ben müsaade isteyeyim” dediğimde, “İzin kâğıdın bitti mi, bu kadar mı iznin?” derdi. Kendisi hiç evlenmemişti. Bütün talebelerine o yönde biraz takılırmış.

O tür şeyleri severdi Hoca.

Tayyip Bey’in eserleri de var ama asıl eseri, Türkiye'de yetiştirdiği hepsi tanınan ve çok eserleri olan akademisyenlerdir.

Bir de bazı insan var ki eser yazar, bazı insan var, insan yetiştirir.

Bazısı hem eser yazar hem insan yetiştirir.

Tayyip Okiç’in bu şekilde Türkiye’ye iki yönden de büyük katkısı olmuştur.

 

ALİYA’NIN ADINI İLK DEFA TAYYİP HOCADAN DUYMUŞTUM

FK: Bunlar çok değerli hizmetler Hocam.

RK: Evet şüphesiz öyle, çok değerli.

Ayrıca hem doğduğu, çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği ülke ile ilgilenir, oradan hep mektuplar gelir kendisine.

Mesela ben merhum Aliya’nın adını ilk defa Tayyip Bey'den duymuştum çünkü o sıralar hapishaneye atılmıştı onlar. Oradan gelenler olurdu, Tayyip Bey onlar ile konuşuyordu. Biz tabii dillerini anlamayız. Konya'ya geldiğinde hep aynı otelde kalırdı, ziyaretine giderdim, Bosna Hersek'ten gelen hemşehrileri olurdu. Hapishaneye düşenlerle oradaki ahval ile alakalanırdı ve Aliyaİzzet Begoviç adı da buralarda zikredilirdi, ben de ilk defa orada duymuştum.

 (Devam Edecek)

 

 

Ferman Karaçam

 

YouTube     : youtube.com/c/Ferman Karaçam

Twitter        : twitter.com/fermankaracam 

Instagram   : instagram.com/fermankaracam

Facebook   : facebook.com/karacamferman

E-mail         : fermankaracam@gmail.com

Web Sitesi : fermankaracam.com