“Yeni Parti aslında İmamoğlu’nun partisi” deniliyor. Özgür Bey’in İmamoğlu’na sormadan senelik izne bile çıkmadığını düşünecek olursak pek de mantıksız bir görüş değil.

Yine de belediye beslemesi fondaş medyadan itiraz edenler var. “Ne alakası var, partinin bir genel başkanı var, o da Özgür Özel’dir” diyorlar.

Ancak bizzat Özgür Özel, kendi ağzı ile onları yalanlıyor.

“Ben, Ekrem Bey ve Mansur Bey’den oluşan üçlü bir mekanizma kurduk. Parti’yi bu üçlü mekanizma ile yöneteceğiz.” diyor.

Bir genel başkan böylesi önemli bir konuda laf olsun diye konuşmaz. Bahsettiği, vakti ile CHP’li Hurşit Güneş’in “üçgen şeklinde birbirimize takacağız” dediği rozet töreni değil, bir yönetim organı. Dolayısı ile şakaya gelmez, ciddiye almak lazım.

Özgür Bey, açıkça bir TRIUMVİRAT’tan (veya TROYKA’dan) söz ediyor, “Başkan ben değilim, üçlü bir ekip” diyor.

Şimdi, bu üçlü yapıda üç tane çok önemli sorun var….

Birincisi ve en basiti: İmamoğlu’nun devasa bir suç örgütü dosyasının sanığı olarak tutuklu olması. Bu tür mekanizmalar, yetkiyi paylaşarak otoriteyi güçlendirmek için kuruluyor. Mantıken üyelerin birbirlerine vekalet etmemesi gerekir. Ancak bu fiziksel bir sorun. Özgür Bey ve Mansur Bey sık sık Silivri’yi ziyaret edip üçlü toplantıyı orada yapabilirler.

Fakat problem şu ki yönettikleri yapı bir kooperatif veya okul aile birliği değil, siyasi parti. İktidara aday olduğunu iddia eden bir parti, seyyar yöntemler ile ne kadar sağlıklı yönetilebilir tartışmaya açık.

İkinci sorun biraz daha ciddi…

Özgür Bey’in üçlü başkanlık konseyinde adını saydığı Mansur Yavaş, Yeni Parti’nin değil CHP’nin üyesi. Şayet üçlü mekanizma bu şekilde devreye girerse Yeni Parti, başka bir partinin bir üyesi tarafından yönetilecek!

Öte yandan Mansur Bey de partisi CHP’nin işleri ile ilgilenmek yerine onun rakibi Yeni Parti için çalışan bir tür “hain” durumuna düşmüş olacak! Yavaş, böylesi bir konumu içine sindirir mi bilemeyiz ama, CHP’nin bu işe tolerans göstereceğini sanmıyorum.

Gelelim üçlü yönetim mekanizmasının üçüncü ve en önemli sorununa….

Triumvirat, kökenini eski Roma’dan alan bir tür üçlü başkanlık konseyi. Roma devlet modelinde “olağan olmayan makamlar” arasında sayılıyor.

Gerçekten de olağan devlet mekanizmasında yeri olmayan bir yapı…

İlk kez MÖ 63 yılında uyanık Jül Sezar tarafından “olağanüstü bir araç olarak” tasarlanmış. Sezar, Krassus ve Pompey tarafından kurulan bu ilk “triumvirat”, mevcut devlet yapısının baypas edilmesi ve senatonun etkisinin azaltılması amacını taşıyormuş. Yani basbayağı bir ‘vesayet’ kurumu imiş.

Üçlü mekanizma, modern zamanlarda daha ziyade sosyalist ülkelerde ve komünist partilerde görüldü. Onlarda da amaç aynıydı: Partilerin seçimle gelen yönetim organlarını ‘atlatmak’. Troyka, seçimle gelen tüm parti organlarının dışında, doğrudan parti genel sekreterinin (veya devlet başkanının) kendi seçtiği iki kişi ile beraber kurduğu bir mekanizmaydı ve işin garibi, tüm parti organlarından daha çok yetkiye sahipti.

Yeni Parti tüzüğünü satır satır okudum. Böylesi bir üçlü yapıdan tek cümle olsun söz edilmiyor!

Yani, Özgür Özel hiçbir demokratik mekanizmaya bağlı olmayan, partideki hiçbir seçim sürecinden geçmeyen, tamamen kendi “keyfi” ile belirlenen bir başkanlık konseyinden söz ediyor!

Yeni Parti üyelerinin bu üçlü yapı üzerinde hiçbir söz hakkı yok. Delegelerin, vekillerin, MKYK üyelerinin… Hiçbirinin söz hakkı yok! Genel başkan kafasına göre seçtiği iki kişi ile beraber “fiili bir konsey” ihdas ediyor ve onunla partiyi yönetiyor! Daha kuruluş anından itibaren parti içine bir vesayet organı yerleştiriliyor.

Ne diyelim, Yeni Parti, anti demokratiklik açısından CHP’nin gerisinde kalmamış, hatta onu geçmiş bile…

İki lafın başında demokrasiden söz eden, “Türkiye’de demokrasi yok, biz getireceğiz” diye iddialı laflar eden bir siyasi ekip için hem komik hem ibretlik bir manzara…

Gaffar Yakınca / Haber7