Başkanların Büyük Göçü
- GİRİŞ18.11.2026 08:58
- GÜNCELLEME18.11.2026 08:58
Sanıyorum artık “transfer, geçiş” gibi kavramlar ile izah etmek mümkün değil. Bir tür büyük göçten söz ediyoruz.
Belediye Başkanlarının Ak Parti’ye göçünden…
Birkaç vakadan ibaret olsa siyasi etik üzerine konuşabilirdik.
Misal, bence siyasetçilerin istedikleri gibi parti değiştirmesi hiç de şık bir hareket değil. Mutlaka seçmene “bir kez daha” sorulması gerekir.
Ya da Özgür Özel, çok daha ileri gidip, bu insanlara “hain” diyor. Bazıları için de “suç dosyalarını kapatmak için Ak Parti’ye geçiyorlar” iddiasında bulunuyor.
Dedim ya, üç beş kişiden ibaret olsa siyasi etik tartışması yapabiliriz veya Özel’in iddialarını konuşabiliriz. Ancak basbayağı bir sonbahar fırtınası, bir göç dalgası ile karşı karşıyayız.
31 Mart 2024 yerel seçimlerinden sonra tam 108 belediye başkanı Ak Partiye geçmiş. Üstelik sadece CHP/Yeni Parti’den de değil, her partiden geçişler var.
YRP’den seçilmiş 43 belediye başkanı
CHP’den seçilmiş 34 belediye başkanı ve yine seçilmiş 2 belediye başkan vekili
İyi Parti’den seçilmiş 11 belediye başkanı
DEVA’dan seçilmiş 3, DEM’den seçilmiş 3, DP’den seçilmiş 2, SP’den seçilmiş 2 ve BBP’den seçilmiş 1 belediye başkanı partilerinden istifa ederek Ak Parti’ye geçmişler.
Ak Parti’ye geçen 7 tane de bağımsız belediye başkanı var.
Bir de sırada bekleyenler var. Şu an en az 5 başkanın daha ak Parti’ye geçişine kesin gözü ile bakılıyor.
Bir de kabul edilmeyenler var. Yine en az 10 belediye başkanının Ak Parti’ye geçmek istediği ama Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafından uygun görülmediği söyleniyor
Bu gerçekten Türk siyasi hayatında bugüne dek görülmemiş bir olgu. Bunun için özel bir bakış açısını ve analizi hak ediyor.
Birincisi siyasette ilk kez partisinden ayrılmak bu kadar yaygın ve bu kadar meşru hale geliyor. Özellikle Yeni Parti’yi, CHP’yi bırakan başkanlarda hiç de mahcubiyet görülmüyor. Hepsi seçimlerinin arkasında duruyor, büyük törenler ile Ak Parti rozeti takıyor. Hepsi çalışmalarına hiçbir şey olmamış gibi devam ediyor, hepsi “daha iyi hizmet edeceğim” diye el yükseltiyor. Ve belli ki yakın çevreleri bu başkanları kınamıyor, aksine destekliyor.
Bu iklimin ilk sebebi, İmamoğlu - Özel ikilisinin CHP’yi içine sürüklendiği kriz. Butlan 38. Kurultay süreci ile baş gösteren iç çatışma, CHP’yi son derece güvensiz bir hale sürüklemişti. Siyasetçiler, -özellikle de belediye başkanları- CHP’yi kariyerleri için elverişsiz, hatta tehlikeli bulmaya başladılar.
Üstelik partiyi güvensiz hale getiren tek etken iç çatışma değildi. Merkezinde belediyelerin yer aldığı büyük yolsuzluk davalarında Özgür Özel, soğukkanlı bir tutum almaktansa suçlu-suçsuz demeden tüm aktörlere sahip çıktı. Partiyi de yolsuzlukları savunmak için kendi arkasından meydanlara sürükledi. Pek çok insan için sadece bu görüntü bile başlı başına bir rahatsızlık kaynağıydı. Yolsuzlukları sonuna kadar savunma stratejisinin siyasi kariyerlerini tehlikeye attığını düşünüyorlardı.
İşte, CHP’den kaçışın temel sebebi budur. Siyasetçiler de herkes gibi başarı ve kariyer hesabı yaparlar. Kariyerlerini gölgeleyecek veya kolayca harcanabilecekleri bir yerde güvende hissetmezler.
İyi de peki bağımsız kalamazlar mıydı? Neden Ak Partiye geçiyorlar?
Uluslararası göç hareketlerinde iki temel etken bulunur: Çıkış ülkesinden göçe yol açan itici faktörler ve hedef ülkenin çekici faktörleri. Örneğin, Sudan’daki iç savaş ve kıtlık Sudanlıları göçe iten itici güçtür. Göç ettikleri Avrupa ülkelerindeki iş imkanları ise bu insanlar için bir çekici faktördür.
Aynı mantığı buraya da uygulayabiliriz:
CHP’nin göçe iten güçleri iç çatışma ve Özgür Özel’in yanlış yönetimi.
Peki Ak Parti’nin bu başkanları etkileyen çekici gücü ne?
Başkanların kendi açıklamalarına kulak verelim….
Hepsi daha özgür bir çalışma ortamından ve daha iyi hizmetten söz ediyor.
Özgür çalışma ortamından kasıtları, Genel Merkez tarafından atanan kayyımlara hesap vermek zorunda kalmamak. Genel Merkezin dayattığı bazı usulsüz işleri yapmaya mecbur olmamak. “Ak Parti’de bunlar yok” diyorlar.
Gayet makul bir gerekçe. Ama tek başına Ak Parti’nin çekimini izah etmiyor.
Bunun için sanıyorum “hizmet” kavramı daha önemli.
Yerel yönetimlerde başarının biricik anahtarı hizmet.
Ak Parti bir ideoloji partisi değil, her eğilimden insana açık ve temel siyasi eksenini halka hizmet şeklinde ifade ediyor.
Ak Partili yöneticiler kendilerini anlatırken nerdeyse hiç ideolojik vurgu yapmıyorlar. Bunun yerine sürekli yaptıkları ve yapacakları hizmetleri anlatıyorlar.
Üstelik yerel yönetimler konusunda en yüksek deneyim birikimine sahip olan parti de Ak Parti.
Bu durum, CHP dışındaki partilerden de Ak Parti’ye geçişleri açıklıyor.
Şimdi bu başkanların kent hizmetlerinde belirgin bir düzelme olacak mı ona bakacağız.
Şayet öyle olursa hem bugün onları eleştirenleri utandırırlar hem de kariyerlerini sağlama alırlar.
Ancak işin bir başka boyutu daha var….
Bu göç dalgası Ak Parti’ye yeni ve çok farklı bir politikacı kuşağı getiriyor. Acaba Ak Parti’nin bünyesi bu yeni kanı nasıl karşılayacak?
Bu soruyu tartışmayı da başka bir yazıya bırakalım.
Gaffar Yakınca / Haber7
Bu yazıya ilk yorum yapan sen ol