Siyasi lider Şair Sezai Karakoç ve Kılıç
- GİRİŞ17.04.2012 09:33
- GÜNCELLEME17.04.2012 09:33
1990 yılında "güller açan gül ağacı" amblemiyle Diriliş Partisi'ni kurmuş, yedi yıl Partinin Genel Başkanlığını yürütmüştür. Ancak parti 19 Mart 1997'de 2 genel seçime girmediği için kapatılır. Karakoç yeniden 17 Nisan 2007 de Yüce Diriliş Partisi’ni kurar. Partinin kısa adı “YÜCEDİRİ-P”dir.
Sezai Karakoç, o bildiğimiz her gün TV’lerde gözlerimizi oyarcasına sokulan parti liderleri gibi bir siyasetçi, lider asla olmamıştır. Bu durumu olumlu ya da olumsuz anlamda ifade etmiyorum. Parti kurulduğundan beri iç âleminde yüce dirilişi arayan oluşumun lideri olarak Sezai Karakoç geçen hafta basına bir demeç verdi. “İran, Türkiye, Suriye çatışması tuzaktır” dedi. İslam âlemini bölen parçalayan, işgalci emperyalist güçler ve Moğol, Haçlı saldırılarını bu günkü dış tehditler kadar yıkıcı, parçalayıcı bulmaz. Avrupa ve Amerika Türkiye’yi bir tuzağa çekmektedir demektedir.
Türkiye, sürecin başından itibaren gerek Başbakan Tayyip Erdoğan gerek Dış İşleri Bakanı Ahmed Davutoğlu tarafından Esad yönetimine her türlü barışçıl, akli, fikri, kalbi çağrıyı yapmıştır. Fakat Esad yönetimi kendi bildiğini yani şiddeti okuyup muhalefete karşı gün geçtikçe artan bir katliam ve şiddet uygulamaktadır. Diri diri yakılıp, boğazlanan erkekler, babalarının kollarında feryatla taşınan, ciğerleri yakan, küçücük yavruların parçalanmış cesetleri ve tecavüze uğrayıp katledilen kadınlar karşısında ne Monna Rosa okunur ne fikir ne de insanlık dersi verilir. Belki en büyük insanlık dersi tüm Firavun-i orduları dünya üzerinden kaldırmaktır.
İran’a gelince, Esad yönetiminin yapmış olduğu “Kerbela”yı nasıl hazmetmektedir? Böyle bir İran artık İslam devrimine sahip çıkamaz. İran yönetimi Esad’ın da bir Yezid olduğunun farkında değil midir?
İran İslam devriminden etkilenmiş Sünni kitle, Esad yönetiminin Kerbela’sına açık destek veren İran yönetiminden artık nefret etmektedir. İran yönetimi, katledilen Sünniler karşısında, insanlık vicdanı bile gösterememektedir.
Karakoç:
“Çözümün sadece silah ve kılıç olduğu doğru değildir. Daima ondan daha güçlü olan bir çözüm vardır ve o çözüm fikirdir aksi halde zarar verir” der.
Hal böyle iken; insanlar katledilip, diri diri yakılıp bununla birlikte boğazlanırken fikir ve kalem maalesef kılıçtan keskin olamamaktadır.
Sezai Karakoç’un endişesi İslam Âlemidir. Maalesef İslam âleminin iki asırdır parçalanmışlığı, dünyaya gelen her Müslüman insanın derdi olmuştur.
Yeni bir bilinçlenme ve kodlanmaya ihtiyacımız olduğu aşikârdır. Bu ise düşünsel gelişim, ruhi atılım, fizik ve metafizik okumalarla olacaktır. Bu anlamda fikir-kalem, kılıçtan üstündür. Ancak insanın en temel hakkı yaşamak iken ve sürekli gözümüzün önünde Esad rejimi tarafından masumlar ve insanlık katledilirken “Diriliş”ten, kalemin üstünlüğünden söz etmemiz mümkün gözükmemektedir.
İnsan çuvaldızı daima başkasına batırırsa hiçbir zaman kendisine gelemez, başaramaz büyüyemez, hareket edemez. Asırlardır Batı bize göz açtırmadı dedik. Niye açtırsın ki? Ama Batı, çuvaldızı kendisine batırarak ortaçağ leşinden çıkmayı başarmıştır. Ki kendi aralarında yüz yıl, otuz yıl savaşları yapmış bir Batı dünyası vardır… Aralarındaki bir asırlık kanı durdurmak için 1648 de Vestfalya Antlaşması’nı yaparak sükûna ermişlerdir. Nedense İslam âlemi iki asırdır hep Batı’yı suçladı. Ama İslam âlemi olarak kendi içimizdeki eşkıya saltanatlardan kurtulmadıkça kalem kılıçtan üstün olmayacaktır. Barış olmayacaktır…
Karakoç yine bu demecinde:“İslam Âlemi ya topyekûn birleşecek ya da topyekûn esarete düşecektir” der.
Bu sözlerine katılmamak mümkün değil ama topyekûn birlik, önce bizlere esareti layık gören içimizdeki eşkıya saltanatlardan kurtulmakla olabilecek bir iştir. Kılıçla ya da kalemle… Umarız kalemle…
Sezai Karakoç demişken Monno Rosa dememek ayıp olur
VE MONNA ROSA
Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara
Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi.
Sırrını söylüyorum vefakâr balıklara:
Yalnız onlar tutacak bu dünyada yerimi.
Koyverip telli pullu saçlarını rüzgara,
Bir çocuğun ardına düşen heykellerimi
çiçeğinin aydınlığında ara..
Yorumlar4