“A’RAF 43. (Cennette) onların altlarından ırmaklar akarken, kalplerinde kinden ne varsa hepsini çıkarıp atarız. Ve onlar derler ki: "Hidayetiyle bizi (bu nimete) kavuşturan Allah’a hamdolsun! Allah bizi doğru yola iletmeseydi kendiliğimizden doğru yolu bulacak değildik. Hakikaten Rabbimizin elçileri gerçeği getirmişler." Onlara: İşte size cennet; yapmış olduğunuz iyi amellere karşılık ona vâris kılındınız diye seslenilir.”

Böyle bir ayetle başlamak belki sağduyularımıza ve vicdanlarımıza iyi gelir. Kin ile cennete girilemeyeceğine dair kesin bir ayet...

Ve aşikâr ki bizler kinlerimizi yüreklerimizden söküp atamıyoruz. Ve Allah lütuf sahibi olarak yüreklerimizdeki tüm kinleri söküp atacağını taahhüt ediyor.

İnsan kinle yaşayamaz…

İçinde taşıdığı kin onu daima çukura çeker…

Kin, hayat ağacını kurutur…

Elimden, bilincimden geldiği kadar etnik nefretten uzak durmaya; Akan kanların yüreğime kin tohumlarını ekmesine müsaade etmemeye çalışıyorum. Kendimi uyarıyorum. Zira kindar ortam bilinç dışımıza da sinmeye çalışıyor. Bizi esir etmeye çalışıyor...

Kürtler ve Türkler birbirlerine karşı gün geçtikçe kin ile doluyorlar. Peki ya sonunda ne olacak? Öldürmekle adam tükenmez. Hiç kimse zafere ulaşamaz.                                             

Hem zafer nedir ki? Birilerinin kanının üzerine bayrak dikmektir.

Bu ülkede kaç asırdır birlikte yaşamış etnik kimlikler barışmak, helalleşmek zorunda. Zira böyle giderse sürekli kan akmaya devam edecektir. Ve Türklerin ve Kürtlerin ocağına daima ateş düşmeye... Ve ateş düştüğü yerleri daima yakacak…

Yüzyıllarca beraber yaşamış, yaralarını sarmış bu ülkenin öz evlatları birbirine düşman olamaz, kin duyamaz, kanlarını akıtamaz. Bu çok saçma.  Bu saçmalık ortadan kalkmadıkça Türk anaların, Kürt anaların yüreği daima yanacak.

Yangına körükle gitmeyelim. Basiretli, sağduyulu olalım. İyi niyetlerle birbirimizi anlamaya çalışalım, çözüm için çalışalım.

Ve bizler her şeyden önce Müslüman’ız…

Müslüman yürekler etnik nefretle dolamaz. Müslüman Türkler ve Kürtler kalplerindeki kinlerden arınmak zorunda ve aralarında yeniden barışı kardeşliği tesis etmek…

“Ey insanlar! Bakın, Biz sizi bir erkek ve bir kadından yarattık ve sizi kavimler ve kabileler haline getirdik ki birbirinizi tanıyabilesiniz. Şüphesiz, Allah katında en üstün olanınız, O’na karşı derin bir sorumluluk bilincine sahip olanınızdır (erdemli olanınızdır). Allah her şeyi bilendir, her şeyden haberdar olandır.” Hucurat/13

Umarım Hucurat 13. ayeti Müslüman Türkler ve Kürtler anlar. Kalplerindeki kin yok olup su gibi akıp gider.

Hasbelkader dünyaya geldim. Annemi babamı seçmedim. Bir yaşa kadar onların verdiği terbiye ile yetiştim. Türklüğün ve de Kürtlüğün ne demek olduğunu bilmiyorum. Kendimi hiçbir zaman etnik kimliğimle hissetmedim. Kimsenin etnik kimliği umurumda olmadı.

Ama akan kanların her iki etnik kimliği boğduğunu ve yüreklerini kinle doldurduğunu görüyorum.  Bu kanlar hiçbir etnik topluluğa kar getirmez. Ne Türklere ne de Kürtlere…

Bu savaşın hiç kimse için haklı bir yanı yok. Hakkı çiğnenenler ve hak arayanlar da tüm meşruiyetini kaybetti. Galibi de asla olmayacak…

Hacer Aydın - Haber 7
aceraydin@hotmail.com
https://twitter.com/hacer_aydn