Sabırla bekledik. Amerikan bayrağıyla poz vereni de küstahça konuşanı da çatal dilleriyle ortalığı zehirleyeni de gördük. Ama sabırla bekledik.

Bütün tezlerimizi, hiçbir gizli ajandamız olmadan açık açık ilan ettik. “Suriye’de kan dursun, savaş bitsin, insanlar güvenle ülkelerine dönsün” dedik. “Güneyimizde terör koridoru istemiyoruz” dedik. “Buna müsaade etmeyeceğiz” dedik. Sözümüzü hem kamuoyuna hem muhataplarımıza söyledik. Kapalı kapılar ardında söylediklerimiz ile ekranlarda söylediklerimiz arasında çelişki yaşamadık. Tezada düşmedik. Hep aynı tezi, hep aynı duruşu sergiledik.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’dı konuşan. Sesimizdi o bizim. Ve sabırla bekledik.

FIRAT’IN DOĞUSUNA GİRDİK SEN DE MAL MAL BAK

Rojova Devrimi diye bir hülyaya kapıldılar. Suriye’nin kuzeyinde sözümona kantonlar kurdular. Onlar gibi düşünmeyen, onlar gibi inanmayan Kürtleri, Arapları, Ezidileri, Hıristiyanları, Türkmenleri topraklarından sürdüler. Bu kantonları birleştirmek için Fırat’ın batısına yöneldiler. “YPG Fırat’ın batısına geçecek sen de mal mal bakacaksın”diyen çatallı dil ile cüretkarlık yaptılar. Bu süreçte Amerika’nın gönüllü kara gücü oldular. Devrim yapıyorlardı sözümona… Marksist Leninist bir örgüttüler sözümona… Ama Amerika’nın koluna girdiler. DEAŞ ile mücadele bahanesiyle Amerika’nın gönüllü askeri oldular. Amerikan askerleriyle görüntü verdiler. Onların 30 bin TIR ile ellerine tutuşturduğu silahları Türkiye’ye doğrulttular. Suriye’de kurdukları kantonların benzerini Türkiye’de de kurmaya kalkıştılar.

Sabrımız 2015’te taştı. Nusaybin’de, Cizre’de, Diyarbakır Sur’da kazdıkları çukurlara PKK’lıları gömdük. 2016’da 15 Temmuz darbe ve iç işgal girişimini püskürttükten 40 gün sonra DEAŞ belasını Cerablus’ta, El Bab’ta Fırat Kalkanı ile temizledik. 2018’in Ocak’ında Zeytin Dalı Harekâtı ile Afrin’de sözümona birleştirilen kantonlarla oluşan koridorun batı ucunu kopardık.

Sabretmiştik ilkin; sabrın sonuna geldik. Savaştık.

Savaştık… Savaştık. El Bab’ta başardık. Afrin’de başardık. Türkiye içinde Gabar’da, Tendürek’te, Bestler Dereler’de, Lice’de, Çukurca’da, Dağlıca’da başardık.

ACIYA SABREDİP PARMAK ISIRDIK

Sonra yine sabrettik. Müttefiklik ruhu neyi gerektiriyorsa onu yaptık. Adını koyduğumuz tüm mutabakatlara sadık kaldık. Karşımızdakinin samimiyetini test ettik. Zaman zaman karşılıklı parmak ısırdık. Acıya sabrettik. Ve muhataplarımızın mutabık kalınanlara sadakat göstermediklerini bekledik. Savaşmaya yine başladık.

Barış Pınarı Harekâtı başladı. Harekât herkesi şaşırtarak bir ikindi vakti başladı. Aynı gece kara güçlerimiz Suriye’nin kuzeyine girdi. Hele ki bu gelişmeyi hiç kimse beklemiyordu. Mehmetçik gece vakti Suriye topraklarında hedeflerini ele geçirdi. Mehmetçik’in yanında ÖSO, Suriye Milli Ordusu ve aşiretler de var.

Savaşıyoruz. Dişimizi tırnağımıza takıp savaşıyoruz. Meşru bir savaştayız ve milletimiz bu savaşı sonuna kadar destekliyor.

BEŞİNCİ KOL FAALİYETLERİNE, İÇİMİZDEKİ BOZGUNCULARA İNAT

Elbette içimizde beşinci kol faaliyetleri yürütenler var. Elbette içimizde bozguncular var. Elbette aramızda çatlak sesler yükseltenler var.

Ama bir Batılının dediği gibi “Türkler topyekûn savaşıyorlar.” Biz hepimiz savaşıyoruz. Cephede Mehmetçik elinde silah savaşıyor, geride millet duasıyla, duruşuyla savaşıyor.

Savaşın sonu zafer inşallah; savaşın sonu zafer!

Çünkü meşru bir savaşın içindeyiz.

Güvenliğimiz için…

Evinden barkından edilmiş garip guraba için…

Geleceğimiz, çocuklarımız için… Savaşıyoruz.

Sonu zafer olacak bir savaşın başındayız.

Barış Pınarı Harekâtı inşallah en kısa sürede zafer ile sonuçlanır…

Ve inşallah 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nda harekâtın ilk zaferini kutlarız.

Rabbim yar ve yardımcımız olsun.

HAYDİ PENCERELERE, BALKONLARA AY YILDIZLI AL BAYRAĞIMIZI ASALIM

Başkomutan Cumhurbaşkanı Erdoğan’a dirayet, feraset; bütün askerlerimize güç-kuvvet, milletimize birlik-beraberlik versin.

Ve bir son çağrım olsun:

Haydi pencerelerimizi, balkonlarımızı, evlerimizi işyerlerimizi al bayrağımızla donatalım. Dost düşman görsün.

Ne dersiniz?

YENİ ŞAFAK GAZETESİ