Allah Teâlâ kullarına büyük bir şeref ve sevap fırsatı veriyor; mealen "ihtiyacı olan birine hiçbir menfaat beklemeden, sırf bemim rızamı elde etmek için için ödünç para veren "bana ödünç vermiş olur", ben de onun malvarlığını veya sevabını katlarım ve ona ayrıca ödüller veririm" buyuruyor(Bakara: 2/245; Hadîd: 57/11).

Faizciliği "Kendisine savaş ilan etmek" şeklinde değerlendiren Allah Teâlâ insanları faizcilere mecbur eden ihtiyaçların karşılanmasını elbette ister ve bundan hoşnut olur.

İhtiyaçlar iki şekilde karşılanır: 1. Bağışlama, geri almamak üzere verme (zekat, hibe, vakıf vb.), 2. Geri almak üzere verme.

Herkesin cebinde, kasasında hemen kullanmayacağı paralar vardır. Bunların, lazım olduğunda almak üzere (cari hesap gibi) bir yerde tutulduğunu, korunduğunu, alınan ile devamlı kalan miktarların hesaplanmasına dayalı olarak elde edilecek önemli bir miktarın, ihtiyacı olanlara faizsiz olarak ödünç verildiğini düşünelim; ne büyük bir hizmet gerçekleşir! İnsanların faizcilere, tefecilere mahkum olmaları nasıl da güzel engellenmiş olur!

Allah'a (Allah için) ödünç verme şerefine/sevabına talip olanları bu konuyu düşünmeye davet ediyorum.

Yazının devamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Hayrettin Karaman - Yeni Şafak