Türkiye’nin Batısı sel felaketiyle boğuşurken, Doğusundan gelen 7 şehit haberi kutsal Ramazan ayında yürekleri mateme boğdu. Bayram öncesi yaşanan bu saldırı evlere figan düşürdü. Dayanılması güç bir acı. Allah ailelerine sabır ve metanet versin.

Türkiye geçen yıl bu zamanlarda Aktütün karakoluna yapılan saldırıyla yatıp kalkıyordu. Hatırlayın, gün ortasında 350 terörist eşliğinde yapılan saldırıda 15 şehit, 20 yaralı vermiştik.

Bu arada o karakolun durumu ne oldu. Yoksa bir diğer saldı

rıya kadar her şey yeniden unutuldu mu? Her saldırı sonrası yapılan bildik açıklamalarla Türkiye’nin terörle mücadele etmesi mümkün değil. Unutulmasın ki bu acıları unutmayan ve ömrü boyu unutamayacak analar var. Anaların gözyaşları akarken barış getirmek mümkün olabilir mi? 

Resmi rakamlara göre son bir yılda uzman çavuş, astsubay ve subay hariç verdiğimiz şehit er sayısı 89(seksen dokuz). Bu rakama köy korucusu, uzman çavuş, astsubay, subay ve polisleri eklediğimizde son bir yıl içinde 100’ün üzerinde şehit verdiğimiz anlaşılıyor. 

Beklenen provakasyon!

Demokratik açılım süreciyle birlikte benzer bir saldırının her an beklendiği ve süreci sabote etmek isteyenlerin olacağı biliniyor ve dikkatli olunması isteniyordu. Ancak maalesef beklenen oldu ve ateşe benzin döküldü. 

Hafızalarınızı yoklayın. 1993 Baharında da PKK sözde ateşkes ilan etmiş çözüm umutları yükselmişti. Ancak 24 Mayıs 1993’te saat 13:00 sularında dağıtıma giden askerleri taşıyan araçlar durdurulmuş ve 33 er şehit edilmişti. O askerleri gün ortasında güvenlik koruması olmadan yola çıkaran komutan, askerlerin korumasız yola çıktığı bilgisini sızdıranlar ve olayın perde arkasındaki aktörler bir türlü öğrenilemedi.

Sonunda ne mi oldu? Olayın üzerinden koca 16 yıl geçti. O gün şehit olan çocukların! bebeleri büyüdü bugün 16 yaşında askerlik çağına gelmiş delikanlı oldular. Terör iyice azdı. Daha çok şehit verdik. Daha çok kan aktı fakat durum hiç değişmedi. Maalesef bugün de 1993 inisiyatifine benzer bir noktadayız...

Çözümü isteyenler kadar çözümü istemeyenler de var. 

Türkiye’nin terörle mücadeleye harcadığı kaynağa dair 100-300 milyar dolar arasında değişen muhtelif rakamlar var. Ancak en ihtiyatlı değerlendirmeler dahi 100 milyar dolardan bahsediyor. Düşünsenize terörle mücadeleye 100 milyar dolar ayırıyorsunuz, yatırım bütçesine güç bela 10 milyar dolar ayırıyorsunuz. Rakamlar asıl oyunu ve yapılmak isteneni ortaya koyuyor. PKK terörü, Türkiye’nin ileri gütmesini engelleyen bir pranga olarak kullanılıyor.

Harcanan kaynaklar bir yana yitirilen canların ve sönen umutların hesabını kim verecek. Parayı yeniden kazansak dahi 18’deki fidanları geri getirebilecek miyiz?

Saldırının arkasında kim var?

Mevcut mücadele konseptini eleştirel gözle değerlendiren bir Genel Kurmay Başkanı, sorunu çözmek isteyen bir Hükümet ve meseleye hamilik yapan bir Cumhurbaşkanı varken son saldırının zamanlaması oldukça manidar. Belli ki bu sürecin barışla sonlanmasını istemeyen bazı odaklar barışa pusu kurmak istiyor.

Başta Hükümet olmak üzere çözüm ve barış isteyen tarafları zora sokan bu sürecin arkasındaki iç/dış aktörler ve uluslar arası dinamikler muhakkak deşifre edilmeli. Deşifre edilmeli ki bu pis oyun bozulmalı.  

Devletin bazı birimleri tarafından içerde ve dışarıda yapılan bunca görüşmeye, harcanan bunca efora ve atılan türlü adımlara rağmen yeni bir saldırının olması sürecin nasıl karmaşık ve çok aktörlü olduğunu yeniden ortaya koydu. Kendisini bu meseleyi en iyi bilen bürokrat ve siyasetçi ilan edenlerin de olanları yeniden değerlendirmeli ve ortak akla daha fazla kıymet vermeli.

Hakkari ve Siirt’te meydana gelen saldırılarla ilgili detayları önümüzdeki günlerde göreceğiz. Saldırının Suriye’li bir grup tarafından yapılması, PKK içinde fikir ayrılığının olması, kontrol edilemeyen grupların devreye girmesi, saldırının Fırat’ın Doğusundaki Ergenekon tarafından planlanması vs vs. bunların hiçbiri yaşananları açıklayamaz.

Bugün yapılan hiçbir açıklama akan gözyaşını dindiremeyecek. Bayram öncesi yaşanan bu acının hiçbir izahı ve ikna edici açıklaması olamaz.

Terörün bizi sokmak istediği psikolojik yılgınlığa düşmemeli ve sağduyumuzu muhafaza etmeliyiz. Birliğimize ve kardeşliğimize sıkılan kurşunlar asla bizi yolumuzdan alıkoymamalı ve kararlılığımızı eksiltmemeli.  

Son söz: Türkiye bu kirli oyunu bozmalı!

Hüseyin yayman - haber 7