Bu zulme fetvâ çıkaran anlayışın İslâmiyet’le uzaktan yakından alâkası yok...

1993’de Sivas’da cereyân eden ve geçmişteki bir çok hâdise gibi derin bir tertib olduğuna kesin gözüyle baktığım Madımak felâketi dâvâsı, mantığını asla anlayamadığım ve adına “zaman aşımı” denen bir cellâda kurban gidiyor...

Anladığım kadarı ile, kãtil ve zâlim bile olsanız, adâletten kaçmayı becermiş veya birileri tarafından himâye görmüşseniz bir müddet sonra peşinizi bırakıyorlar ve suçsuzlar sırasına geçiyorsunuz. Hukuk entrikası bu garabete hukukçular “zaman aşımı” diyor... Bu,  zaman aşımı değil, zulmün had safhasıdır, zulme selâm durmaktır!..

Madımak tertibinde hayatlarını kaybedenlerin Âlevî olması yazık ki, Cumhuriyet devrinin sığ Müslümanları nazarında bile bu dehşetli zulüm ve katliamı tüyler ürpertici olmaktan çıkarıyor. Ya görmezlikten geliyorlar, ya da “suçlu”yu bulmuş bir nevî kaderî cezâ gibi görüyorlar...

Bu zulme fetvâ çıkaran anlayışın İslâmiyet’le uzaktan yakından alâkası yok... Tavrın sahiblerinin Müslüman tesmiye edilmeleri sebebiyle de İslâmiyet töhmet altında bırakılamaz... Cumhuriyet devrinin asırlık tezgahlarında herkes bir parça Türkçü, bir parça ırkçı bir ağu ile zehirlenmiş vaziyette...