Şair İsmet Özel “Türkiye’nin devamı, birinin derdi olması lazım, bu kimin derdi? AKP iktidara gelinceye kadar, Türkiye Cumhuriyeti; Genelkurmay, Dışişleri ve MİT’in paslaşmalarıyla devam etti. Şimdi bunun imkânsızlığına dair senaryolar üretiliyor. Bir boşluk ortamındayız, kaos bile değil bu.” demiş. 

Özetle AKP iktidarı ile boşluk ortamında imişiz. Hatta o kadar boşluk varmış ki kaos bile değilmiş bu.  

Çok dinamik bir gündemimiz var. 

Bir yanda Balyoz, İnternet Andıcı, Ergenekon, diğer yanda Şike Depremi süreçleri, Suriye’de mezalime varan uygulamalar, Somali’deki müslümanların zorun da zoru vaziyeti...

Yaz yaz bitmez.

Sadece bu liste bile Türkiye’nin ne denli büyük ve dinamik bir ülke olduğunu gören gözlere gösteriyor.

Önceki yazılarımızda da defaaten belirttiğimiz üzere özellikle son sekiz dokuz yıl içinde Türkiye önemli bir değişim yaşadı.

Altı sıfırlı paralardan, çift haneli enflasyonlardan, hortumcu bankalardan bugünlerin ekonomisine geldik. Üstelik iş ekonomik başarı ile bitmedi.

Sağlık mevzuatı ve uygulamaları tamamen değişti.

Anayasa ve ceza kanunundaki değişiklikler başta olmak üzere hukuk alanında mühim değişiklikler oldu. Yetmedi yeni anayasa yapılacak. Kısacası demokratikleşme alanında da dev adımlar atıldı, atılacak.

Teknoloji ve iletişim yaygınlaştırıldı. e-devlet uygulamaları hizmete kondu, cep telefonu sayısı ve kapsama alanında rekor kırıldı. Facebook, twitter, bloglar... Sosyal medyada dünyada sayılı ülkeler arasına girildi.

Sonuç itibarı ile bireyin devlet karşısındaki konumu güçlendi.

“...1974’te düşünsel ve ruhsal bir değişim yaşayarak yazı hayatına İslami düşünce çerçevesinde devam eden..” şairimiz bile wiki’den bulunur hale geldi.

İsterseniz bir de, şairin (wiki’ye göre) 1974 öncesi durumu muvacehesinde günümüzdeki vaziyeti ifade edeyim; son sekiz yıldaki uygulamalar ile birey existantialism anlayışı çerçevesinde varlığını hissetti, kendini buldu.

Kierkegaard, Nietzsche, Kafka’nın kulakları çınlasın, diyeceğim de rahmetli oldular... 

Bir televizyon ile üç beş  radyo kanalına el koyup abidik gubidik yapma devri bitti. Vesayet günleri mazide kaldı.

Sivil şair kışlasına dönen askerin arkasından Pentagon’da yeni asker abi’ler aramasın. Geçti o devirler.

Şair ille de bu fani dünyanın sahibi kim, onu arıyorsa “bir ben vardır benden içeri”  diye yanan Yunus’ta arasın...      

Prof. Dr. Kenan Ulualp - Haber 7
ulualp@kenanulualp.com