Ömrümüzün bir Ramazanını daha geride bıraktık.

Gelecekte kaç Ramazan’a daha erişeceğimiz ise meçhul… Rabbimiz kalan ömrümüzü geçen ömrümüzden daha bereketli kılsın.

Geçen akşam Büyük Çamlıca Camii’nde teravih namazının ardından elveda bahri okundu.

Cemaatin yüzünde sevgiliden ayrılmanın hüznü vardı. İlahi devam ettikçe gözler doldu, sesler inceldi, duygu yoğunluğu yaşandı.

Milletimiz bu mübarek ayı doya doya yaşıyor; gelişini sevinçle karşıladığı gibi gidişinde de içten içe mahzunlaşıyor.

Bitimsiz Bir Huzur

Evet, Rabbimizin bize armağanı olan bir Ramazan daha kuşlar gibi konup göçtü.
Bir ay boyunca evlerimize misafir olan, sofralarımıza bereket, kalplerimize sükûnet bırakan mübarek zaman şimdi geride kaldı.

Minarelerin arasındaki mahyalarda, sahur vaktinde ardı ardına yanan evlerin ışıklarında, mukabeleye giden kadınların telaşsız adımlarında, pide kuyruklarındaki sessiz bekleyişlerde bize kendini yeniden hatırlatan Ramazan, ardında bitimsiz bir huzur bırakarak veda etti.

Ramazan Mektebi

Ramazan’ın bereketi şehrin bütün mahallelerinde hissedildi. Akşam ezanına dakikalar kala sokaklara sinen sükûnet, evlerdeki tatlı telaş, çocukların iftara yakın saatlerde yüzlerinde beliren sevinç hiç eksik olmadı. 

Rahmet dalga dalga yayıldı her yana. Ramazan bir mektep oldu bize. Bir tas çorbanın, bir bardak suyun, bir lokma ekmeğin şükrünü yeniden hatırladık.

Bu ay, aç kalmanın ötesinde kalbi inceltmenin, dili arındırmanın, bakışı merhametle doldurmanın mevsimi oldu.

 Nice insan kendi içine döndü, nice dua gecenin derinliğinde semaya yükseldi. Teravihi kılıp evine dönen müminlerin kalbindeki huzur yüzlerine vurdu.

Sultanlara yakışır bir şekilde geldi, sultanlara yaraşır bir vakarla veda etti Ramazan… Biz ondan razı olduk; inşallah o da bizden razı olmuştur.

Bayram Sabahına Uyanmak

Şimdi bayrama erdik. Sahura değil, sabaha uyandık. Caddeler, sokaklar, camiler, avlular genciyle yaşlısıyla doldu taştı.

Bayram, sabrın selamete dönüştüğü vakittir. Bir ay boyunca nefsini tutan insan, bugün gönlünü açar; kapılar çalınır, eller öpülür, uzaklar yakın edilir.

Ramazan bizde ne bıraktıysa bayram onu görünür kılar. Eğer daha çok sabır bıraktıysa bugün yüzümüzde huzur olur. 

Daha çok merhamet bıraktıysa bugün elimiz bir yetimin başına uzanır. Daha çok paylaşma arzusu bıraktıysa vermenin neşesiyle ikramlar artar.

Gün bugündür!

Bayramda çocuklar çocukluklarını doyasıya yaşar. Harçlıkların arasına sevgi, şefkat ve merhamet de sıkıştırılır. 

Bayramda yaşı kemale erenler de içinde yeniden çocukluk bulur; biraz anne sesi, biraz baba duası, biraz eski evlerin kapısında bekleyen hatıralar omuzlarına konuverir.
İnsan bayramda geçmişi de bugünü de aynı kalpte taşır. Gidenlerin hasretini kalanlara sarılarak hafifletir.

Bayram, insanın içindeki iyiliğin sokağa çıktığı; merhametin kapı kapı dolaştığı, sevincin paylaşıldıkça çoğaldığı gündür.

Hülasa, gün bugündür…

Ramazan’da tuttuğumuz oruçlar makbul, bayramımız mübarek olsun…

Mahmut BIYIKLI / Haber7