Açık konuşalım… 

Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel ve yol arkadaşları için siyaseten en iyi senaryo, bu işin buraya kadar gelmeden önce bir yerde tökezleyip çökmesiydi. 

Bir ara bu anlamda umutlanmıştı da kendisi. 

Etrafına “Bu iş bitti” şeklinde cümleler kurduğu söylendi. 

Terörsüz Türkiye projesinin yalpaladığı anlarda bu umutları arttı. 

Sonuçta daha önceki denemelerin hepsi bir şekilde amacına ulaşamadan akamete uğramamış mıydı? 

Bu sürecin kaderinin de öncekilerden farklı olması zor görünüyordu. 

İktidarın bu işin altında kalmasının kendileri için ön açıcı olması kaçınılmazdı. 

BİR TARAFTA TABANDAN, TAVANDAN GELEN BASKILAR… ÖBÜR TARAFTA DEM’LE İTTİFAK HAYALLERİNİN SUYA DÜŞME RİSKİ…

Ama öyle olmadı. 

Bu defa bu işin eski dönemdekiler gibi olmayacağı anlaşıldı. 

Bu defa, “Bu iş ciddi” duygusu ön plana çıktı. 

Ve nihayetinde, PKK’ya silah bıraktıracak düzenlemenin vakti gelmiş oldu. 

Bu konuda her daim zor bir ikilem içinde hareket etmek zorunda kaldı Özel. 

Zaman zaman yalpalamasının, kritik kararlar alınırken zikzaklar çizmesinin sebebi buydu. 

Meclis’te oluşturulan komisyonun içinde yer aldılar ama kritik karar anlarında “Biz bu işte yokuz” anlamına gelen tutumla hareket ettiler. 

CHP’de iken, CHP adına bu sürece destek verilmesini hem iktidara koltuk değneği olmakla eş değer gören, hem de CHP’nin kodlarına aykırı gören tabanda ve tavanda etkili kesimlerin baskısını hep üzerinde hissetti Özel. 

Öbür tarafta ise, bu çalışmalara karşı olması durumunda DEM Parti ile aranın açılması gibi bir riski göğüslemek zorunda kalacaktı. 

Sürece gönülden destek vermek ile net karşıt olmak arasındaki ‘arafta kalmak’ pozisyonunun gerçek sebebi buydu. 

Teşbihde hata olmaz, Sophie’nin seçimi gibi zor bir seçimdi bu. 

Ya da, kırk katırla kırk satır arasında kalmak gibi bir şey. 

Neticede bu iş, yani PKK’ya silah bıraktıracak olan düzenleme, Meclis Genel Kurul safhasına kadar geldi. 

Dün kararını duyurmak için kürsüye gelen Özel, Terörsüz Türkiye kanun teklifine evet oyu verecekleri açıklayıp, "Ben ve yönetici arkadaşlarım, tarihsel bir tutarlılık ve sorumluluk içinde bu yasaya 'evet' diyeceğiz." dedi. 

Yeni Parti içinde ‘Hayır’ oyu kullanacaklarla ters düşmeme pahasına onlara da şöyle bir formülle yol vermiş oldu Özel: 

“Bu sebeple milletvekillerimiz de seçildikleri illerinde millet ne diyorsa ona göre karar verecek, ona göre oy kullanacaktır.”

ÖZEL NEYİ HESAP EDEREK BÖYLE BİR KARAR VERDİ? 

Böylesi köklü bir meselenin AK Parti hükümeti döneminde Cumhur İttifakı’nın ve DEM Parti’nin ortak iradesiyle, üstelik daha dün yolları ayırdıkları CHP’nin de desteğiyle çözüme kavuşma ihtimali, Özel ve arkadaşları için kara kara düşünmeyi gerektiren bir tablo anlamına gelirdi. 

Çünkü bu durum, erken ya da vaktinde yapılacak olan seçimler için de bir ‘işaret fişeği’ anlamına geliyor olabilirdi. 

Bugün birlikte hareket eden partilerin, yarın seçimlerde de birlikte hareket etme ihtimali söz konusu olabilirdi. 

En kestirmeden ifade etmek gerekirse DEM Parti’yi şimdiden kaybetme korkusu, içeriden gelen bütün baskılara galebe çaldı. 

Şüphesiz Özel’in bu kararın, bu sürecin daha geniş kesimlerde sahiplenilmesi  açısından bir değeri var. 

İsmet İnönü’nün İkinci Dünya Savaşı’nın son günlerinde müttefiklerin yanında saf tutup Almanya’ya savaş açması gibi, burada da geri çevrilmesi mümkün olmayan trene son vagondan atlama dürtüsü kendini göstermiş olabilir. 

Ancak böyle olsa da, bu karar ileriye dönük ittifak beklentileri anlamında bir garanti sunmuyor. 

Zira bu tarihi süreç başarıyla hedefine ulaşırsa, bu hikaye her durumda öncelikli olarak bu işin mimarlarına yazacaktır.