Gümülcine'nin köylerinden sebze fidesi getirtip İstanbul Çengelköy'deki bahçesinde organik domates, biber, patlıcan yetiştiren bir arkadaşım var.

Domates, biber, patlıcan...

Bu sıralamayı bozmak, rahmetli Barış Manço'nun aziz hatırasına saygısızlık olacağından aynen tekrar ettik.

Asıl sözünü edeceğim şey, bunların yakın ahbabı olan salatalık.

Yani bildiğimiz hıyar.

***

Herhangi bir özel işlem yapmadan, sadece toprağı normal ölçüde sulamakla öyle iri salatalık yetişiyor ki gören hayrete düşüyor.

Acurdan iri...

Boyu kırk-elli santim, kalınlığı sekiz-on santim.

Cinsi böyle... Bir tanesiyle on beş kişilik salata hazırlamak mümkün.

***

Tavsiyede bulundum arkadaşa.

Yetiştirdiğin salatalıklardan bir tanesini alıp, Çengelköy'deki manavlardan birine götür.

"Şunu bozar mısın?" diye sor.

O da verdiğin salatalık ağırlığınca, Çengel'in parmak büyüklüğündeki meşhur salatalıklardan versin.

Ne kadar çekerse!

Hem bu arada, alışverişi kamera ile kayda alabilirsin... İşte sana kısa film!

***

Düşünce cazip geldi ama henüz bir hareket yok.

Hâlbuki orijinal bir fikir yakaladıysan, aheste davranmak zarar sayılır.

Ağzım yüzüm derken bir de bakarsın başka biri o işi yapmış bitirmiş.

Sonra da oturduğun yerden "Biz düşünüyoruz, elin oğlu gerçekleştiriyor" diye hayıflanırsın.

***

İşte bir örnek...

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

Mehmet Şeker / Yeni Şafak