Nereden bilebilirdim bir Pazar sabahı futbol ve şike’nin yan yana geleceğini çok sevdiğimiz futbol’un bu kadar günahkar olduğunu. Günahkar olan futbol mu? Yoksa onu yönetenler mi?

Yargı süreci devam eden bir olay hakkında yorum yapmanın doğru olmayacağını düşünüyorum. Fakat bizim çok sevdiğimiz rol-model diyebileceğimiz insanların isimlerini gazetelerde cisimlerini cezaevlerinde görmek canımızı acıtıyor.

Bizim canımızı yakan suçlu olan insanlara hakkımızı helal etmeyeceğiz. Biz taraftar olarak kombinesini, formasını, televizyon canlı yayınlarını, dergileri alan deplasmanlara giden saf taraftarlarız. Bizi üzenler, üzülsünler…

 Hepimiz maçlara gidiyoruz. Futbolseverlerin statlarda derin anıları, acıları ve sevinçleri var. Taraftar olmanın güzelliği de burada zaten. Bizleri statlarda en çok etkileyen organizasyonlardan biri de pankartlardır. Bu yazıda pankartları okumanızı ve yorumlamanızı isteyeceğim sizlerden. Bakalım pankartların dili nasıl? İncesi var, sivrisi var, duygusalı var, kızdıranı var, gülümseteni var.

Sizin pankartınız hangisi?

Mecnun bilseydi Beşiktaş sevgisini, sever miydi Leyla zillisini.

Biz var olduğumuz sürece bazıları kahrolmaya devam edecek… Karşıyaka

Sarısı Gazilerden, Siyahı Şehitlerden... İstanbulspor

Alayına İsyan Ölümüne Göztepe…

Dünyada her şeyi sevebilirdim sevmeye senden başlamasaydım. Beytepeli Kartallar (Mehmet Hamdi Kanatlı’ya teşekkürler…)

"Yiğit olan Mert'tir, vatan bölünmez tektir, Cumhuriyet içinde Cumhuriyet kuran namerttir. Ne Mutlu Türküm Diyene" Trabzonspor…

Darağacında olsak bile son sözümüz Fenerbahçe…

Siyah Beyaz Ölüm Yaşam… Beşiktaş

Alnındaki kan alnımızın akıdır,
sarıyla kırmızıyla alnımızın akıyla… Galatasaray

Hayatın Adana Demirspor karşısında ne önemi var…

Tedavisi olmayan tek hastalık, Beşiktaşlılık… ODTÜ’lü Beşiktaşlılar (Murat Kaplan’a teşekkürler…)

Ölüm bile ayıramaz bizi… Bucaspor

Elini yüreğine koy biz hep oradayız… Ankaragücü

Görülmemiştir Göztepe gibi bir sevda, ne küçük beyinliler ne Bizanslılar anlayamaz asla!

Ne gül, ne tek taş, sadece Beşiktaş…

Lafın bittiği yerde ultrAslan her yerde…

Bir seni sevdim birde etli ekmeği Konyasporum…

"Fenerbahçe sevgisi sınır tanımaz… Galatasaray Üniversiteliler"

"Konsantrasyon" Galatasaray

Bize her yer deplasman. Bozbaykuşlar (Lube Ayar’a teşekkürler...)

Yalan dünyamdaki tek gerçeksin… Beşiktaş

Yaş ortalamamız 18, ne Avrupa zaferleri gördük, ne de 1.lig, ama önemli değil, biz efsane Göztepe’yi atalarımızdan dinledik…

Delikanlı adam renkli takım tutmaz… Beşiktaş

Delikanlı adam kanatlı takım tutmaz… Galatasaray

İzmir takımlarının ve Beşiktaş’ın pankartlarının ayrı bir yeri olduğunu kimse inkar edemez! Bizim insanımız sevdi mi, tam seviyor. Ama birde sevmezse o zaman karşısındakilerin vay haline! Örneklerini okuduğumuz pankartlarda futbol aşkı, tarif edilemez boyutlara ulaşabiliyor. Bazen Leyla ile Mecnun oluyor, bazen de darağacı…

“Ölüm bile ayıramaz bizi” cümlesini kurdurtabilen bir spor futbol…

Ama yine de futbol da şiddete son.

Futbol da şikeye son.

Lütfen!

Münir Üstün - Haber 7
munirustun@gmail.com