En aşağıdan en yukarıya kadar bütün siyasi karar pozisyonlarına seçimle gelinebilir olmayı başarmak siyasal sisteme de yüksek kalitede oksijen verecektir. Toplumun, bütün karar vericileri tayin etme hakkının gerçekleşmesi ve bilhassa cumhurbaşkanlığı gibi vesayetin gözbebeği bir kurumu yetkisine dahil etmesi geç kalmış ama kesinlikle hak edilmiş bir iktisaptır. Toplum, sabırla, sükunetle, soğukkanlılıkla ve en çok hakarete uğradığı zamanlarda bile öfke nöbetine tutulmadan demokrasiyi kazanmıştır. Yarın da bu kazancını taçlandıracaktır.

Cumhurbaşkanı’nın halk oyuyla belirlenmesi teknik bir düzenleme değildir. Bilakis, teknik ve bürokratik dehlizlerde boğulan çözümlerin önünü açacak bir anahtardır.

Türkiye, çözüm bekleyen sorunlarını siyasi fantezilerle erteleme ve büyütme lüksüne sahip olmadığını on yıllardır yaşayarak görüyor. Adı ne olursa olsun; Kürt sorunu, paralel vesayet düzeni, kalkınma veya sosyal devlet hedefine ulaşmak, hepsinde kararlı bir el ve cesaret gerekmektedir. Vakit kaybı ve birbirinin tamamlayıcısı olmaktan uzak yetki paylaşımları sorunların çözümünü imkansız kılmaktadır.

Bir örnek...

Devletin yönetimindeki siyasi, bürokratik, askeri güçlerle, sivil iktidar ortakları senelerce yanlış yapıldığını bile bile; çoğu kez gerçek fikirlerini söyleyemeden “başkaları ne der” gibi kaygılarla Kürt sorununda çözümü ertelemiş ve akan kanı seyretmişlerdir. Oysa, bir liderlik gerekiyordu. Sadece bu... Nitekim, çözüm için sorumluluğu üstüne alma cesaretine sahip olan liderlik imkan bulduğunda neler yapılabildiğini gördük.

Türkiye’nin sorunları çözme vaadini toplumla açıkça paylaşan ve eğer bunda muvaffak olamazsa da yine toplumla hesabını sandıkta gören bir düzene ihtiyacı vardır. Ankara’nın dehlizlerine kaybolup giden fikirlere ve harcanan yıllara değil...

Yazının tamamı için tıklayın...