"İslam'ın imajı" demiyorum. Bu, bazı durumlarda sorunlu bir kavram olabilir. Ve bazen imajın ötesine geçen değerler vardır. Tepkinin hak ve hatta sorumluluk olduğu durumlarda imaj değil, Müslümanlar için kutsal olan peygamberin şahsiyeti her şeyden önemli olur. Geçmişte örnekleri de yaşanmıştır. Mesela, yine Peygamberimiz'i hedef alan hakaret temalı karikatürlere tepki gösterilmesi gibi... Peygamberin şahsiyeti tek tek herkesin imajından daha önemlidir.

Ne var ki, son günlerde yaşananlar bu bahse giremeyecek boyutta aşırı ve Müslümanların tartışmasız haklılığını gölgeleyen bir şiddet tablosu doğurmuştur.

Tepki, protesto, reaksiyon elbette olacaktır ve olmalıdır. Kimse, hiçbir gerekçeyle İslam dünyasına "Bunda da ne var. Sonuçta sinema sanatı yoluyla ifade özgürlüğü sergileniyor" diyemez.

Diyemez zira, öncelikle bir sanat olayıyla karşı karşıya değiliz. Ayrıca da filmin yapımcısı amacının İslam'ı karalamak olduğunu ve daha açık ifade ederek "provokasyon" arzuladığını zaten söylemektedir.

Söz konusu olan, kışkırtıcı ve sinsi bir anti-İslam propaganda filmidir. Elbette bu film ve filmin sergilenişi baştan ayağa maksatlı bir projedir.

Ancak, en az film kadar sorunlu olan İslam dünyasından yükselen tepkilerin aşırılığıdır. Tepkileri yönlendiren ve o tepkileri değersizleştiren aşırılığı mutlaka sorgulamalıyız. Batı dünyası, duyarsız kalabilir, empati sorunu yaşayabilir veya gizliden gizliye belki filmin içeriğine iştirak da edebilir ama bu durum İslam dünyasının sorununu ortadan kaldırmaz. Mazur da göstermez...

Sonu ölüm ve yağmalarla biten hiçbir reaksiyonun kabul edilemez olduğunda ittifak sağlamalıyız. Yüzbinler yürüyebilir ve yürümeli de... Protestolar, yapılan şeyin ve o yapılan şeye karşı duyarsızlığın ne kadar incitici olduğunu anlatacak kadar canlı ve sürekli de olmalıdır...

Ama, bu saçma filme evsahipliği yapanların canını yakmak için şiddetin bir enstrüman olmadığını anlamak ve anlatmak gerekir.

Yazının devamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Mustafa Karaalioğlu - Star gazetesi