Üzerinde çalışanlar, kitap yazanlar şunu söylüyor: Yirminci yüzyılda insan hayatına yön veren (hayat tarzını belirleyen) üç unsur var: Otomobil, televizyon, bilgisayar. Hep şunu söyledik geliyoruz: Çağımızda ideolojiyi, teknolojiyi, teknoloji ideolojiyi besliyor. Böylece hayat tarzı hızla değişerek devam ediyor.

Değişmeyen, hedefte duran tek şey: Tüketim.

Otomobil bizi ona çok çabuk ulaştırıyor. Bu sebeple yollar oto yollar, tüneller, alt-üst geçitler, oto-parklar, benzin istasyonları, (Yani biz otomobili değil, otomobil bizim hayatımızı biçimlendiriyor.) tamirhaneler, servisler, satış merkezleri, sürücü kursları, garajlar, şimdi bir otomobilin hayatımıza kattığı unsurları saymaya kalksan sayfa yetmez. En iyisi "otomobil aşkı"nı anlatan bir iki satır yazayım.

Adam memur. Küçük memur. Aylığı ile aybaşını zor getiriyor. Ailesi bundan otomobil istiyor. Kapıcının bile var, bizim yok diye ağlıyor. Çocuklar, eş, kaynana, bacanak, komşular, daireden arkadaşlar hep birlikte bu küçük adama yükleniyorlar. Zavallı kredi falan alıp bankadan evin önüne arabayı çekiyor, ama depoya koyacak benzin parası yok. Krediyi de ödeyemeyince intiharın eşiğine geliyor. Geçenlerde böyle biri oyuncak kabanca ile banka soydu, elli metre uzaklaşamadan yakalandı. Ağlıyordu koca adam, kredi borcu varmış. Yüzünde nasıl bir acı, ama nasıl bir acı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Mustafa Kutlu - Yeni Şafak