Yerel seçim sonuçlarını değerlendirmeye devam edelim.

Kuşkusuz seçimlerde en çok merak edilen AK Parti’nin güneydoğuda alacağı sonuçlardı. Diyarbakır başta olmak üzere bölgede DTP ile yarışan AK Parti, en azından belediye başkanlığı düzeyinde pek çok yerde seçimi kaybetti. Toplamda doğu ve güneydoğuda birinci olan yine AK Parti. Ancak Kürt meselesi özelinde bakıldığında tablo değişiyor. DTP’nin süreçte yeniden güçlü bir inisiyatif elde ettiği açık.

2006’nın sonlarından itibaren gerek hükümet, gerekse devletin diğer kurumları arasında uyumla inşa edilen Kuzey Irak politikası, Türkiye açısından yönetilmesi zor bir süreçti. Bugün gelinen noktada iç kamuoyundaki bazı eleştiriler devam etse de, bu politikanın doğru ve sonuç alıcı olduğunu dikkatten kaçırmayalım.

Irak’taki Kürt gruplarla kurulan diyalog, elbette bölgesel yönetimle ilişki kurmak anlamına geliyordu. Türkiye bir yandan bu ilişkileri geliştirirken, diğer yandan kendi başındaki terör belasının yakıcılığını azaltmak için de çıkış yolları arıyordu. Sorunu içeriden dışarıya doğru okuma gayreti, önemli riskler taşımasına rağmen tek çıkış yoluydu. Türkiye de bunu yaptı.

* * *

Kafalardaki soru şuydu:

Acaba Bölgesel Kürt Yönetimi ile kurulan bu ilişki, sınırın bu tarafında, yani Türkiye Kürtlerinde nasıl bir etki yaratacak, daha açıkçası yarı bağımsız bir yapıdan nasıl etkileneceklerdi?

Yerel seçimlerde alınan sonuçlar bir gerçeği değiştirmiyor. Türkiye’deki Kürtlerin çok büyük bir bölümü hala AK Parti’ye oy veriyor. DTP ise belediyelerde aldığı sonuçlara rağmen belli bir oy sınırını aşamıyor. Ancak daha dinamik ve politize Kürtlerin DTP’ye oy verdiği de bir başka gerçek.

Kuzey Irak’ta yakalanan etkinliğin devamı, Türkiye’de yaşayan Kürtlerin duruşuyla yakından ilgili. AK Parti’ye oy veren Kürtlerin özellikleri ile Mesut Barzani’nin etrafındaki yapının birbirine daha çok benzediğini söylemek yanlış olmaz. En azından dindarlık ve muhafazakarlık gibi çok genel başlıklar altında bir ortak duyarlılıktan söz edilebilir.

Oysa PKK’nın tasfiyesi (ya da dönüşümü) diye adlandırılan süreçte önemli bir ayrıntı var. Örgütün silahlarını bırakmasıyla Kuzey Irak’a doğru yönelmesi beklenen yapının, oradaki dokudan çok daha farklı özellikleri olduğunu gözden kaçırmayalım.

* * *

Eğer Türkiye bu süreci kendi içindeki hesaplaşmalara kurban etmezse, mesela DTP aldığı belediyelerle birlikte farklı bir söylem geliştirir, biraz daha merkeze yakın durmayı denerse, çok önemli sonuçlar ortaya çıkabilir.

Bunun zaten terörü azaltan bir sonucu olacaktır. Bu da iç kamuoyunda yükselen ve yerel seçim sonuçlarına da yansıyan gerilimi düşürecektir. İkincisi Bölgesel Kürt Yönetimi’nin üniter yapıyı olumsuz yönde etkileyeceğini iddia edenlerin tezleri sonuçsuz kalacak; aksine Türkiye’nin kendi Kürtleri eliyle bölgeyi nasıl etkileyebileceği ortaya çıkacaktır.

Yerel seçim sonuçlarını doğru okumak, yakıcı bazı sorunları yönetebilme şansını bize sunacaktır. Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek, iflas etmiş bir anlayışı temsil ediyor. Şaşırtıcı değil.

Ancak gerek AK Parti, gerek DTP, hatta öncelikle MHP, bu seçim sonuçlarını iyi değerlendirmek zorunda. Eğer DTP bu dinamizmini Türkiye’nin bütünlüğüne hizmet eden bir söylemle devam ettirir ve bunun karşısındaki tepkileri örgütleyen siyasi partiler, sözgelimi MHP de bunu doğru okursa, büyük mesafe alınabilir.

Bu güç Türkiye’nin kendi etrafındaki hareket kabiliyetini de artıracak, savunma hattını sınırlarının dışında kurabilen bir bölge gücü olmasını sağlayacaktır.

Nasuhi Güngör - Haber 7
ngungor@stargazete.com