Türkiye’de toplumun önemli bir kesiminin dine önem verdiği çok açık. Ancak mesele ‘dindarlık’ olunca işler bir hayli karışabilir.

Böylesine dipsiz bucaksız bir tartışmaya girmek niyetinde değilim. Sadece haftasonu elime geçen Alevi Çalıştayları Nihai Raporu’nu okurken, aklıma gelen ilk sorular bunlardı.
Daha önemli bir soru var aslında. Türkiye’de ‘din’ merkezli olduğu düşünülen sorunların gerçekte ne kadarı İslam’la ilgili? Yoksa ‘ulus devlet’ modelinin ortaya çıkardığı/beslediği sorunları dinin üzerine yıkmak işimize mi geliyor?

Nihai rapordan bir alıntıyla başlayabiliriz:

‘Alevi sorunu İnkılâp Kanunları ve ulus devlet yaklaşımının üzerine oturduğu siyasal ve kültürel zemin dikkate alınmadan çözümlenemez. Problemin giderilmesi için başta devletin homojenleştirici kimlik politikaları olmak üzere anayasal düzeyde teminat altına alınmış hususların gerçeklikle buluşturulması gerekir.’

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz