Orhan Bey,

Haber7 deki yazılarını takip etmeye başladım. Faydalı bir iş yaptığınız kanaatindeyim.  Benim de bir derdim var deyip engin bilgi ve tecrübelerinzden sizin bakış açınızla istifade etmek istedim.

30 yaşında bir gencim. Askerliğmi yaptım. Özel sektörde çalışmaktayım. 3yıl önce tanıştğm bir bayanla evlilik düşünmeye başladık karşılıklı. Tabi tanıştığımzda bayan öğrenciydi ünv bitirdi. ve istanbulda işe başladı özel sektörde. birbirimizi artık daha seviyorduk. ailesiyle birlikte zaten istanbulda yaşıyordu. ayrıca annesi ile babasının geçimsizlik yaşadığını anlatırdı.

iş artık evlilik konusunda dahada netleşince kendisinin istanbuldan ayrılamayacağını annesini yalnız bırakamayacığnı  söylemeye başladı. bende kahramanmarasta ikamet ediyorum. benim istanbuldan iş bulup orada yaşamamızı söyler oldu. bir noktada kabul ettim. ama  istanbulda iş bulursam gideceğimi söyledim. ama bir sorun daha vardı. ailem bu şekilde gitmemi istanbula yerleşmemi  içgüveysi olarak değerlendirdiği için sıcak bakmadı. ailemin rıza göstermemesi üzerine gidemedim ve çok kırılmış olarak  ayrılmış olduk. tabi uzun süre beraberlikten sonra ikimiz içinde çok acı olmuştu. ve hala da birbirimizi unutmuş değiliz. yaşadığım acıyı sizinle paylaşarak azalatmak istedim.

Bu durumda bana ne tavsiye edersiniz, neler söylersiniz ???

unutmalı mıyım, yoksa başka çözüm önerileriniz neler olabilir.??? 

                                                                                                     Kırık kalp

Sevgili Kırık kalp; 

Kırmak çok kolay ama unutmak çok zor, hele de denememişlikler varsa çok daha zor. Anlattığın kadarıyla hala sen bu kızı seviyorsun. O yüzden kimin ne deyip ne demediğini bir kenara bırakarak ne yapman gerekiyorsa yap.

Yap ki, ilerde pişmanlık duymayasın.

Ve içgüveysilik diye bir müessese yok, olsa bile sevgi varsa aşılamayacak hiçbir engel yok. Sen sevgini takip et.

Orhan Çınar’la PAYLAŞIM / Haber 7
orhancinar01@gmail.com