Pazartesi günü iki birbiriyle ilgisiz olaydan bahsetmiştim. İlki eski Özel Harekâtçı Ayhan Çarkın’ın ifadeleri nedeniyle tutuklananların dört ay sonra tahliye edilmesi. İkincisi ise Baran Nayır ve Ali Deniz Kılıç adında iki öğrencinin bir basın açıklamasına katıldıkları için Aralık 2009’dan beri tutuklu yargılanmaları.
Madem fikri takip gazetede yazı yazmak hususunda esastır. O vakit fikri takip edelim.
Baran Nayır ve Ali Deniz Kılıç hâlâ tutuklu. Mahkemenin salı günü verdiği karara göre en azından bir sonraki duruşma tarihine kadar da öyle kalacaklar. Bulunan molotofkokteylleri üzerinde parmak izleri çıkmadı. Bunun incelemesi için bir buçuk sene beklediler. Bu incelemeyi kendileri talep etmelerine rağmen delilleri karartacaklar diye tutuklu kaldılar. Hâlâ da tutuklular.

Herkes şerefli olamıyor!
Oysa bir basın açıklamasına katılan iki sosyalist öğrenci değil de Susurluk meselesinde ve bazı cinayetlerde isimleri geçen iki Özel Harekât polisi olsalardı muhtemelen bugün çoktan tahliye olmuşlardı.
İşte, insan bilemiyor. Herkes de devlet için kurşun atan şerefli oğlu şerefli olamayacağına göre bazısının da bahtına yıllarını nedeni anlaşılamayacak bir şekilde hapishanede geçirmek düşüyor.
Dün Cüneyt Özdemir’in köşesinde yer aldı. Zaten çoğu insanın bu davalardan haberi yok. Haberi olanların çoğu da ateş olmayan yerden duman çıkmaz anlayışında. Devletin polisi, savcısı, hâkimi ne diyorsa onun doğru olduğuna inananlar büyük ve kahir bir çoğunluk.
Neyse.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Özgür Mumcu / Radikal