Bundan önce de, Ak partililere "hergeleler", Başbakan'a "benim adımı yolsuzlukla anarsan ana.. gerisini söylemeyeyim" demişliği vardı, biliyorsunuz.

Seçim mitingleri mi Kılıçdaroğlu'nun içindeki şeytanı çıkarıyor, yoksa bu kez de iktidara gelemeyeceğinin bilgisi mi, O'nu bunca hırçınlaşıyor, ağzını böylesi bozduruyor, belli değil.

Belli olan şu: Kılıçdaroğlu'nun söylemi artık "edep" boyutlarını aşmış durumda. Tamam, herkes gibi O da, AK Parti'nin bu dönemde de seçimi kazanıp tek başına iktidara geleceğini a priori biliyor. Ve bir ana muhalefet liderinin, hem bu bilgiyle savrulmuş maneviyatını toplamaya çalışması, hem de sonuçları itibariyle zarar görebileceği seçimleri hasarsız atlatma telaşesi içine girmesi, hazin hallere sebebiyet verebilir. Ama insan, asıl kafa yorması gereken şeyi görmezden geldiği için bu noktada olduğuna, nasıl bu kadar kör kalabilir, bilemiyorum. Bunu görebilmek için çok büyük feraset, basiret, marifet sahibi olmak gerekmiyor ki..

Meseleyi koyalım: Eşyanın tabiatı hiç kimseyi ya da hiçbir şeyi sonsuza dek zirvede tutmaya ayarlı değildir. AK Parti de, tepede kalmaya yıllar yılı devam edemeyecek. Ama AK Parti yok farzedildiğinde bile, bu ülkenin ortalama vatandaşının CHP'ye oy vermesi için hiçbir gerçek nedeni yok. Kılıçdaroğlu'nun düşünmesi gereken de bu, yani vatandaşın "Neden diğer partilere değil de, CHP'ye oy vermesi gerektiğine" dair tutarlı, geçerli ve mantıklı bir gerekçe. Yeni diye adlandırılan ama hemencecik pulları dökülmeye başlayan CHP bu gerçeği görmez ve genel politikasının çerçevesini bu düstur ışığında şekillendirmezse, iktidarı ancak rüyasında görmeye devam edecek. Birileri Kılıçdaroğlu'na , "fazla yumuşaksın abi, biraz sert ol" demiş olabilir, Kılıçdaroğlu da bu siparişe uyacağım diye çırpınıyorsa, çabası boşuna, biline. Boşa gayret, Kılıçdaroğlu'ndan, bir Erdoğan çıkmaz.

CHP'nin, öteden buyana "Halkın değerlerine yabancı" olduğu, "Dine karşı haniyse düşmanlık düzeyinde bir mesafe" koyduğu, binyıldır söylenen/bilinen şey. Kılıçdaroğlu'yla ilgili toplumun tüm kesimlerinde olduğu gibi hepimizde umut uyandıran da, başlangıçta bu ezberi terk edeceği izlenimini vermiş olmasıydı. Oysa Kılıçdaroğlu'nun o berbat üslubuyla söyleyecek olursak; "alışmamış dilde, söylem durmuyor".

"Benim adım Kemal", ilk başlarda halkın geleneksel ve dini değerlerine saygılı olacağı izlenimiyle CHP'nin başına geldi ama, seçim sath-ı mailine girildiği anda o efendi insan gitti yerine, hakaret, saygısızlık, edepsizlik konusunda tüm rakiplerini sollayacağına yemin içmiş gibi davranmaya başlayan bir ağzı bozuk geldi. Üstelik bunu yaparken, "Statükonun Allah'ı Ankara'da" derken, bunun eleştirmeyi planladığı kişiden ziyade, yaratıcıya hakaret olacağını, en hafif tabirle saygısızlık anlamına geleceğini bilmeyecek derecede dini değerlerden habersizdi.

Gerçi ne bekliyorduk ki, haniyse 100 yıllık gelenek "değiştim" demekle değişir mi?

Tıpkı, "Bu yıl da Kurban Bayramı, Hac mevsimine denk geldi" diyecek kadar din cahili ana akım medyanın, "Cumayı kazaya bıraksınlar" diyecek kadar kendi toplumundan bihaber siyasi kadrolarının başı sonuçta Kılıçdaroğlu.

Kılıçdaroğlu'na minik bir tavsiye: Başbakan ya da kadrolarına "çakacağım" diye kendini paralarken, ağzına biber sürülesi konuşmalar yaparken hedef şaşırıp seçmenin gözünden düştükçe düşmek, iyi bir siyaset stratejisi sayılmaz. "Hükümet dedi, hükümet yaptı" pozisyonları üzerinden de, mevcut görüntüyü CHP'nin lehine çevirebilecek bir manevra yapılamaz. Ta ki, "vatandaş neden CHP'ye oy vermeli?" sorusunun cevabı bulunsun.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki okuyabilirsiniz

ÖZLEM ALBAYRAK - YENİ ŞAFAK