Bu başlığı görseydi, rahmetli dedem kim bilir ne kadar üzülürdü!

            Lazca “Eskiri si muya itu” (E yavrum sen ne diyorsun) deyip iç çekerdi muhtemelen. Yasaklı dönemlerde tarlalarda, köşe bucaklarda Kur’an’ı hıfzetmişti çünkü.

Elbette ne rahmetli dedemi üzerim ne de geçmişin hataları nedeniyle devletime küserim. Bilakis, rahmetli dedeme hayırlı torun devletime de faydalı nefer olma azmimden şaşmam evelAllah.

Başlıktan kastettiğim, yasaklı dönemin yasak mantığı değil yani!

Mesele şu: Birkaç gündür Türkiye’nin gündeminde olan “Kur’an’a Hizmet Vakfı” ismi nedeniyle “Kur’an” ile “çocuk istismarı”nın veya başka olumsuz/kötü bir durumun yan yana gelebilmesi…

            Daha evvel de benzer “yan yana gelme” örnekleri var. Falanca “Kur’an Kursu” ile bilmem ne “suçu”nun aynı cümle içinde geçtiği facialar!

% 95’inden fazlası Müslüman olan Türkiye’de kötü (istismar) veya iyi (hizmet) niyetle İslam’ın en mühim kavramlarını “istedikleri gibi” kullananlar olabiliyor.

Dernek isimleri, vakıf isimleri veya ticari işletme isimleri...

            Düşünsenize, birileri hukukî şartları yerine getirirse “Kur’an’a Hizmet Vakfı” kurabiliyor ve sonrasında bu yapının içinden birisi “şeytana hizmet” etse tüm oklar şeytana değil de Kur’an’a yöneliyor!

Bu durum, kötü niyetliler için Kur’an’a dolayısıyla İslam’a saldırabilmek adına muazzam bir zemin.

Hatta bu tarz bir isimle “devlete karşı yapılanma” kurmak da mümkün. Zira Kur’an’ı istismar edip devlet güvenliğine kastetmek, Türkiye gibi Kur’an’a çok değer verilen bir ülkede çok kolay!

İyi niyetli bir şekilde “benzer isimlerle” vakıf, dernek veya ticari yapılanma kuranlara gelince.

Onların iyi niyeti ve gayreti ile binlerce güzel iş olsa da (ki oluyor çok şükür), “bir tanecik sorun/lu” çıksa, oklar yine İslam’a yöneltiliyor.

Zaten etraf sinsi şekilde “bir küçük hata” bekleyenlerle dolu! Sonrasında, laflar laflar, saldırılar saldırılar... Normal, çünkü İslam’ı zaten sevmiyor bu tipler.

Ama bir de İslam’dan nefret etmeyip, dernek/vakıf/ticari işletmesinde “Kur’an” ismini kullanan istismarcı hainlerden dolayı İslam’a soğuyanlar ne olacak?

Hele hele gençler?

“Kur’an hizmet” deyip Kur’an ismini tabelasına koyduktan sonra Kur’an’a tam aksi işleri icra edenler karşısında “bu nasıl iş ya hu” diyerek Kur’an’a mesafe koyan gençler olabiliyor.

“Allah” deyip “yallah” modunda işler görmek, gençler için iki yüzlülük anlamına geliyor. Bunun sonucu da İslam’a “soğukluk” hatta “karşıtlık” olabiliyor.

İşte bu nedenle yasak gelmeli!

Nasıl mı?

“Kur’an”, “Kur’an-ı Kerim”, “İslam”, “Hz. Muhammed”, “Hz. Peygamber” gibi isimler, derneklerin, vakıfların ve ticari işletmelerin unvanları olarak kullanılamamalı.

“Kur’an Kursu” ifadesi de değiştirilmeli. Yerine mesela, Kur’an hizmetlerinin daha da güçlendirildiği bir içerikle “İlim Meclisleri” gibi bir isim verilebilir.

Böylece yine Kur’an Kursları’ndaki muhtemel Kur’an’a ve dolayısıyla İslam’a “aykırı durumlar”, Kur’an’a ve İslam’a mal edilemesin.

Bu isimlerin kullanılması yasak olmalı, ama istisnai hallerde izne tabi bir şekilde bu isimlerin kullanılabilmesi de formüle edilmeli.

Mevcut Dernekler Kanunu’nda (madde 28) “Dernek adlarında; Türk, Türkiye, Milli, Cumhuriyet, Atatürk, Mustafa Kemal, Şehit, Gazi kelimeleri ile bunların baş ve sonlarına getirilen eklerle oluşturulan kelimeler İçişleri Bakanlığının izni ile kullanılabilir.” deniyor.

Yine Ticaret Kanunu’nda da “Türk, Türkiye, Cumhuriyet ve Millî kelimeleri bir ticaret unvanına ancak Cumhurbaşkanı kararıyla konabilir” (madde 46/3) hükmü bulunuyor.

            İşte bunun gibi, dernek, vakıf veya ticari işletmeler “Kur’an”, “Kur’an-ı Kerim”, “İslam”, “Hz. Muhammed”, “Hz. Peygamber” gibi gözümüzün nuru isimleri kullanamamalı, ama ille de kullanılacaksa izne tabi olmalıdır.

            Böylece suistimallere ve suistimalden kaynaklı türlü türlü olumsuzluklara fırsat verilmemiş olunur.

            Vesselam…