Kimse Libya’da son 48 saatin bu kadar hızlı geçeceğini ve 6 ay önce Kaddafi rejimine karşı başlayan ayaklanmanın “final” bölümünün bu kadar çabuk gerçekleşeceğini tahmin etmemişti.
Hatta isyancılar bile pazar günü Trablus’a doğru ilerlerken, Kaddafi’ye bağlı on binlerce askerin koruduğu başkentin göbeğine bu kadar kısa zamanda ulaşabileceklerini düşünmemişlerdi. O kadar ki, Geçici Ulusal Konsey’in bir yetkilisi gazetecilere “İnşallah Şeker Bayramı’nda (yani önümüzdeki hafta) iki bayramı birden kutlarız” diye konuşmuştu...
Pazar gecesi isyancıların fazla bir direnişle karşılaşmadan “Yeşil Meydan”a ulaşmaları, gerçekten büyük bir zaferdi. Tabii daha ilk hamlede Kaddafi’nin üç oğlunun teslim alınması da...
Oysa gerek Kaddafi’ler, gerekse onların sözcüleri, daha geçen cumartesi gününe kadar, Trablus’un isyancılara karşı kahramanca savaşacaklarını ve saldırganların başkentin kapısında yok edileceklerini söylemişlerdi. Devlet televizyonunda bir kadın sunucu, yanındaki silahını da göstererek, kendisinin isyancılara karşı gerekirse kanının son damlasına kadar savaşacağını söylemişti...
Oysa isyancıların ilk ele geçirdikleri resmi binalardan biri de, bu televizyon oldu. Kadına ne olduğu bilinmiyor. Herhalde o da, başkenti korumakla görevli on binlerce asker gibi, kaçmıştır!...
* * *
Kaddafi rejiminin dramatik çöküşünden ve isyancıların şaşırtıcı zaferinden çıkarılacak bir dizi sonuç -ve ders- var.

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

Sami Kohen - Milliyet