İnternet döneminde bunu Microsoft değil, Google başarabildi.

Sosyal medya döneminde ise çözüm Google'dan değil, Facebook'tan geldi.

Anlatmak istediğim, her yeni dinamizm, beraberinde "zihni bu yönde düşünen" insanlar tarafından gerçekleştirilebiliyor.

Bunu yapabileceği beklenen "en büyük" olan değil! Çünkü "en büyük" olanın zaten kendi odağı vardır.

Başbakan'ın TÜSİAD'da "babalar burada, yerli otomobil üretelim" çağrısı ardından büyük patronlardan gelen tepki; "düşünüyoruz, inceliyoruz" şeklinde... Nitekim "teknolojik açıdan biraz imkân dışı gibi görünüyor, yerli oto OSD'nin işi..." açıklamaları var.

Oysa Türkiye yerli otomobil üretmek için kimseyi ikna etmek zorunda değil ki... Zira burada hazır, ikna edilmişleri var.

Hatta "ikna"dan öte, üretip satışa hazır hale getirenlerimiz "buradayım" diye haykırıyor.

Elektrikli oto devrimi eşiğinde "en iyi prototipleri" yapabilen Türkiye'nin şu andaki büyük aktörleri ikna etmek yerine, yeni patronlara yol açması, daha iyi bir strateji. Nitekim yazımın başında aktardığım bilişim tecrübesi de böyle gelişti.

Biz, mevcut babaların ikna olmasını bekleyemeyiz. Bu lüksümüz yok. Çünkü otomotiv, herhangi bir sektör değil. Bir ülkede otomotiv varsa, çok şey var demektir.

1937'de dünyanın en iyi otosunu üreten Mercedes'i 1938'de dünyanın en iyi tankını üretirken bulduk.

1937'de dünyanın en lüks otosunu üreten Rolls Royce'u, 1938'de dünyanın en iyi savaş uçağını üretirken bulduk.

Türkiye, sorunlu coğrafyasında gücünü sadece "ekseni Doğu'ya kayan" yeni dünyanın giriş kapısı olmaktan almıyor. Fakat tehditleri de bu bahtından kaynaklanıyor. Geçen ay Çin'de 30 bin dolarlık Çin Ferrarisi kullandım. Bizden birileri 70 bin liralık Türk Porschesi yapmış.

Aradaki fark yalnızca; Çin'in "üretsin" diye birilerini ikna etmek zorunda kalmaması.

Her kim üretmişse, onu baş tacı etmesi...

Bizim babaları ikna etmeye değil, zaten üretmiş olanların önünü açmaya ihtiyacımız var.