Balyoz, Ergenekon veya diğer darbe davalarını sulandırmak için sıklıkla başvurulan laubali bir savunma biçimi "zaten bu devirde artık darbe olamayacağı" nın söylenmesidir. Bunu söyleyenlerin gerçekten darbe olamayacağına ne kadar inandıkları ayrı bir mevzu, darbeyi ne kadar arzuladıkları ayrı bir mevzu, hatta darbe yapmayı bir türlü beceremeyen askerlere ne kadar kızıyor oldukları da ayrı bir mevzu. Bütün bu mevzuları en azından bu tür insanların laubali ağzından duyduğumuzda "bu devirde darbe olmayacağı gerçeği" ne hiç de güvenmemeyi anlatan bir tehdidin dilini hissedebiliyoruz.

CHP'nin aday listelerine Ergenekon davasından yargılanmakta olan üç ismi koyması, ardından bu listeye dördüncüyü de eklemesi, Türkiye'de darbeciliğin zannedildiğinden çok daha köklü desteklere sahip olduğunu gösterdi. Ahmet Altan'ın çok yerinde işaret ettiği gibi CHP, muhtemelen yolsuzluktan, cinayetten veya tecavüzden yargılanmakta olan birilerini listesine almamakta asla tereddüt bile etmezdi. Çünkü bu suçlarla yargılanmakta olan kişiler de tıpkı yargılaması devam etmekte olan "darbe sanıkları" gibi haklarındaki hüküm kesinleşinceye kadar "masum" sayılırlar ama muhtemelen bu tür suçlardan yargılananlara en ufak bir şans tanınmazdı. Onlar kendilerine isnat edilen suçlamayla yargılanmaya başladıkları andan itibaren kendileriyle aralarına bir mesafe konulmayı hak ediyorlardır.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Yasin Aktay - Yeni Şafak)