Binini mutlu etmek pahasına milyonlarcasını mutsuz ediyorsunuz..

Mutsuz olanlar adına ben de mutsuz oluyorum..

Yapmayın…

Çok marjinal olacak ama olsun…

Yarışmalara karşıyım…

Bilgi, resim şiir falan da filan…

Kaybedenlerin hiç birsi aptal, kazananlarda o kadar zeki, akıllı değil…

Kazanan umurumda olmadı hiç, ben hep kaybedenlerin yanında oldum, hissettim kendimi… 

Siyaset, politika, seçim sandık, oy değil anlatmak istediğim…

Çocuklar, bizim çocuklarımız…

Yarıştırmayın onları..

Oturtmayın kotlularınıza, bir şey yapmış olmak için onlar adına…

Papağan gibi ezberlettirilmiş birkaç cümle ile mi mutlu olacaklar, kardeş olacaklar çocuklar…

Aksine düşman olmasalar bile için için nefret ediyorlar milyonlarca yaşıtları, makam koltuklarına oturup, çok bilmiş verdikleri mesajları izledikçe ekranlardan…

Alkış tutmaya götürülüyorlar, hali vakti yerinde olan arkadaşlarına…

Saatlerce ayakta bekletilen çocukları mutlu mu oluyor sanıyorsunuz.

Küfrediyorlar belki içlerinden…

Bırakın çocukların yakasını…

İzledikçe ekranlardan, bakışları değişiyor menfi olarak çevrelerine karşı..

En bastırılmamışı en fazla “ Ben ondan daha iyi yaparım, Ben olsam şöyle şöyle derdim” diyor…

Ülke genelinde birkaç bin çocuğu mutlu etmek adına milyonlarcasını mutsuz etmeyin efendiler…

Evet, Atatürk çocuklara armağan etmiş bugünü…

Saatlerce ayakta bekletin diye değil…

Yaşıtlarından nefret etsinler diye değil…

Kendimden biliyorum, orta okul yıllarımdan…

Kırpıntıya uğratmazsa eğer GYY’im…

Belki bir şiirle daha iyi ifade edebilirim:

Bugün 23 Nisan

Neşe falan dolmuyor insan, hepsi yapmacık, sahte inan..
Ben bayramları boyarım
siyaha...
parlar, badem yağlı çift cilalı…
selam olsun ülkemin
tinerci / hırsız/ boyacı / ırgat çocuklarına
Ne bayramı ulan, ne bayramı!..

Bayram Ha, mesaj ha; kutlama ha!..
Alın işte size benden, bence, delice,
Şairce Bayram mesajı...

Bugün 23 Nisan, biz büyükler,
bir günlüğüne devredeceğiz,
Birkaç dakikalığına koltukları, makamları
Sen hiç çocuk olup çocuk bayramında
Ayakkabı boyandın mı?..

BEN BOYADIM!... BEN BOYADIM!... BEN BOYADIM…

Çocukluğumu siyaha boyadım…
Badem yağlı çift cilalı parlattım…
Hala çocukların omuzlarını kesiyorsa
boya sandıkları ve her boyacı gördüğünde
Elli yaşında bir adamın Ağrıyorsa omuzları,

Ne bayramı ulan, ne bayramı!...    (Yavuz Nufel)

***

Küpelik: Çocuktan al haberi… Bu yazı çocukluğumda yazıp yollayamadığım  bir mektuptur..

Özel Not: Atam,  onlara armağan ettiğin bayramda, senin aziz hatırana yalaklık adına çocukları soğuktan dondurdular, ağlattılar…  Bkz: Haber7  “Çocuklar tiril tiril titredi tınmadılar”, başlıklı haber…

Yavuz Nufel - Haber 7
yavuznufel@live.nl