Son bir asra dikkatli bakıldığında, batıl inançlara bile saygı duyan seküler azınlığın, “İslam”a karşı iflah olmaz bir nefret beslediğini görüyoruz.

Lozan’dan büyük bir hezimetle döndükten sonra, “Biz Hıristiyan olmadığımız için istiklâlimizi vermek istemiyorlar” diye dert yanan İsmet İnönü’ye…

“Bizim resmi dinimiz Hıristiyanlık olsun” önerisinde bulunanlar da aynı kesimdi.

Ailelerinin bir tarafı hep bir taraflara dokunan bu zihniyetin, asıl kavgası, İslam’ladır.

Üstelik bu kitle, genellikle;

Üstad Necip Fazıl Kısakürek’in, “Türk’e dinini, dilini ve özünü kaybettirmeye memur, bir katliam müessesesidir” şeklinde tarif ettiği ve “İslam karşıtlığının” yıllarca kurumsallaştığı CHP’de kümelenir. 

“Elimizde güç varken hocaları kaldıralım, gençliğin kafasını Allah-peygamber gibi boş kavramlardan kurtaralım” diyen CHP’nin “milli şefi” İsmet İnönü…

“İslamiyet denince aklıma çorap kokusu gelir” diyen, CHP Milletvekili Falih Rıfkı Atay…

“Din zehirdir. Türkiye’den dini tamamen atabilmek için bize 30 sene lazım” diyen CHP’li Başbakanlardan Şükrü Saraçoğlu…

“Biz İttihadı Muhammedi’nin bu memleketteki hayat yıkıcı tesirlerini görmüş insanlar değil miyiz?” diyen, Eski Başbakanlardan Recep Peker…

“İslâm, 14 asırlık sakat bir inançtır. “İslâmiyet terakkiye mânidir. Bu dinle yürünmez, mahvoluruz. Anayasadan İslam’ı silip Hıristiyanlığı yazmalıyız” diyen, CHP’li Adalet eski Bakanı Mahmut Esat Bozkurt…

“Allah’ı da, Sultan’la birlikte tahtından indirdik. Bizim mabetlerimiz fabrikalardır” diyen CHP’li eski Milletvekili Refik Ahmet Sevengil…

“Ne örümcek ne yosun, / Ne mucize ne füsun; / Kabe Arap’ın olsun. / Çankaya bize yeter” diyen, CHP eski Milletvekili Kemalettin Kamu…

“Ayet ve Hadis saymakta mana yoktur. İslam dini çökmüştür.” diyen, CHP’li eski Milletvekili Mehmet Şeref Aykut…

“Türk’ün dini Kemalizm’dir” diyen ve Kur’ân’a Nutuk’tan sözler eklenmesini isteyen CHP’li Osman Nuri Çerman…

“İslam kültürü bizim öz kültürümüz değildir” diyen CHP’li eski Milletvekili Ali Topuz…

“Çocuklara Kur’an öğretmek Orta Çağ zihniyetidir” diyen CHP Grup Başkanı Özgür Özel…

“Bizim yalancı Muhammed’e ve onun uydurduğu Tanrı’ya ihtiyacımız yok” diyen Seyhan Belediye eski Meclis Üyesi Ali Aydoğan…

“O ezanlar ki şehadetleri dinin temeli ama benim yurdumun üstünde ebedi inlemesin artık!” diyen eski CHP’li Sera Kadıgil…

Ve daha sayamadığımız yığınla isim, bu zihniyetin bayraktarlığını yapmıştır.

Bu habis zihniyetin dinlere değil, sadece “İslam”a karşı tahammülsüz olduğunu” gözler önüne seren nice çifte standard örneği yaşanmıştır.

Örneğin;

Eskiden, “âyin yapıyorlar” diye mütedeyyin insanlar ikide bir yakalanırlardı. “1960’lı yıllarda, Hatay’ın bir kazasında karakola yine “falan yerde âyin yapılıyor” şeklinde bir ihbar gelir.

Verilen adrese gelen polisler kapıyı açana, “Siz âyin yapıyormuşsunuz” der.

“– Evet âyin yapıyoruz, ama biz Müslüman değiliz ki, Hıristiyanız” cevabını alınca da çaresiz karakola geri dönerler.

Fikir ve siyaset adamı Ziyad Ebüzziya da, bu ikircikli tutumu;

“Bu memlekette Türklerin hakkı, hiçbir zaman ‘azınlıklar’ınki kadar olmamıştır” sözleriyle dile getirmiştir…

Geçmişi maneviyat ve mukaddesat düşmanlığı örnekleriyle dolu olan bu zihniyet,  günümüzde de Müslümanların kutsallarına yönelik kinini sürdürüyor. 

Örneğin… Türkiye Ermenileri Patriği II. Mesrob Mutafyan’ın Kumkapı Meryem Ana Patriklik Kilisesindeki cenaze törenine katılıp, sosyal medya hesaplarından taziye ilanları yayınlayan isimlerin…

İsmailağa Cemaati’nin Şeyhi Mahmud Ustaosmanoğlu Hoca’nın Saraçhane’deki belediye binasına birkaç yüz metre mesafedeki Fatih Camii’nde gerçekleşen cenaze merasimine katılmaya tenezzül etmediğine…

Tek bir taziye paylaşımı bile yapma gereği duymadığına şahitlik etmiştim. 

Her fırsatta Hıristiyanların Paskalya, Musevilerin ise Pesah Bayramını kutlayan bu kafa…

Müslümanların bayramlarını da sevmez…

Kurban Bayramı’na “kan dökme bayramı” iftirası atanlar, Ramazan Bayramını ise “şeker”le özdeşleştirip sulandırmayı başaralı uzun yıllar oldu. 

Bu kötücül zihniyet, bugün birinci gününü idrak ettiğimiz mübarek Ramazan-ı Şerif ayının manevi gölgesinin üzerimize düştüğü süreçte de rahat durmadı. 

Halk TV sunucusu Ece Üner’in “Halloween” diye bilinen “Cadılar Bayramı”  ile Ramazan Bayramını aynı bağlamda karşılaştırması, aslında zihniyetin bir yansımasıydı. 

Hakeza! Tacizle, şiddet olaylarıyla gündeme gelen İBB’ye ait kreşlerde yaşandığı öne sürülen olayları görmezden gelenler, bu defa hiçbir şey olmamış gibi İstanbul Valiliğince 4-6 yaş çocukları için açılan 100 adet Kur’an Kursu ve kreş projesi üzerinden mukaddesat düşmanlığına soyundu.

Beyni örümcek bağlayan birileri de öğrencilere dağıtılan Ramazan Çetelesini diline doladı.

Son olarak, Ankara Çankaya’da bir ilkokulun velilere yönelik düzenlediği “gönüllü iftar daveti”, gazeteci Şirin Payzın’ın hedefi oldu. 

Payzın, Ramazan ayının manevi ikliminden duyduğu rahatsızlığı “Anayasa” kılıfına uydurmaya çalıştı.

Aslında her şey merhum şairimiz Abdurrahim Karakoç’un;

“Mıgırdıç’ı sever de/Osman’ı sevmez zındık

İti-domuzu sever/ insanı sevmez zındık” dizelerinde, dediği gibi oluyor:

Yeni Akit