müslümanlar hiristiyanları cehalet bataklığından kurtardı . bilime hiristiyanca oluklaşanlar insanlıktan da çıktılar.

bakış... hiristiyan allahı ve tabiatı aynı görür.çünkü rabbin esma-i hüsnası tabiatın içinde cereyan eder ve isimler tabiatta ortaya çıkar.binlerce kola ayrılmış ve nazari bilimler diye adlandırılan o sızıntıların ana kaynağını bulmak için gözünü kırpmadan tabiat denilen o sonsuz denize dalar.eline ne geçerse her bir elementi, molekülü ve kimyasal bileşiği inceler. başarıya koşar.bulduğu her keşifi insanlığa yaralı aletlere dönüştürür.gelelim bizim müslümana.tabiattan korkar. çünkü 1000 yıldır felsefenin karanlığı, şirkin otağı, şeytanın maabelagahı olarak öğretildiği için genetik olarak korkar.bediüzzaman müslümanları tabiattan korkmayın diye ikna etmeye çalışır.biraz ikna olan müslüman bu sefer kuranda her şey açıklanıyor. ona müracaat niye etmiyorsun.o zaten tabiatın sahibi allahın kitabı der. ömrünü oraya hasret et diye güya iyilik yapıyorum diye müslümanı tabiattan iyice soğutur.

hakikati idrak!...ruhumuzu habis/kötü ruh yapmayalım!... tertemiz /saf olarak verilen/üflenen ruhumuzun gıdasını ;iman/inanç ,salih amel ve güzel ahlaki değerlerle/islam ile verelim....ruhumuzu -habis/kötü ruh - yapmayalım...vücudumuzun besisi/gıdası için gece gündüz çalıştığımız gibi onun/ruhun gıdasınıda unutmayalım..vesselam

kur'an-ı kerim ayetinin açıklaması uzman kişilerden olmazsa. adam taksiyle gidip balık tutabileceğini düşünür.

oltalarımızı almayı unutmayalım. balik tutarız.

andromedaya dönüş.??. bir gün mümkün olursa samanyolunun kenarına kadar gidip..önünde uzanan büyük sonsuzluk denizine.çıplak ayaklarını sokup.hemen karşında ışıl ışıl parlayan ve beni gel keşfet diyen andromedaya bakarken. izole olmuş ve birbirinden ayrılmış.iletişimin kurulmasının mümkün olmadığı hayatları tefekkür ederken. yaşam formlarına yataklık etmiş bu vahaları ve uzak sistemlerde yeşermiş medeniyetlere bakarken. dünya gibi sonsuzda kaybolmuş mavi kürede.gecenin karanlığında..kaldığımız hep yalnızlığımızda..insanoğlunun yaşamıyla ya hayy demesi ve kainatın anlayışlı bir seyircisi, mütefekkir mutaalacısı, varlıklara şefkatli bir misafiri olması yeterlidir. diğerlerinin ne önemi var.?