Bir medeniyetin çöküşünün habercisi onun ahlak, adalet, insan hakları ve insanlık değerlerinin yavaş yavaş yok oluşudur. Önce medeniyetin değerleri, sonra da kendisi çöker.

Skilife ve Epstein dosyaları batı medeniyetinin ahlaken çöküşünün neden ve niçinlerini ortaya koymaktadır. Modern uygarlık kendi içinde çürümüş, kokuşmuş dışa karşı kartondan bir dev gibi görünmeye ve ayakta durmaya çalışan (meyyiti müteharrik) hareketli bir ölü gibi.

Yöneticileri ve üst tabaka insanlarının hayat tarzı nasıl ise, o toplumun dini, ahlakı ve insani değerleri de liderine benzer. Yöneticiler ve yönetilenler aynı anlayış, görüş, atmosfer ve havayı soluyan büyük bir vücuttur. Birbirine yaslanarak ayakta dururlar ve hayatta kalırlar. Birinin varlığı diğerinin de varlığına sebeptir.

Epstein dosyaları zannedildiği veya düşünüldüğünden fazla sarsıcı bir etki yapmış, dünyayı bir daha hayal kırıklığına uğratmıştır. Bazen teneke çalıp yüksek ses çıkaranlar derin bir sessizliğin sesini boğmak için bunu yaparlar.

Batılı medya organlarının insanlığı derinden sarsacak buna benzer rezaletlerin ifşası olan bu dosyaların içerikleri ve dibe vurmuş ahlaksızlıklarının karşısında derin bir sessizliğe gömülmesi utançlarından değil, uygarlığın çöküşünün gürültüsünü bastırmak, susturmak ve gizlemek içindir.

Bir medeniyetin çöküşünün belirtisi tarihte yok olan toplumların başına gelenlere benzer. Ad, Semud, Lut, Nuh Kavmi gibi birçok kavim ve medeniyetin çökmesi yavaş yavaş, göz göre göre olmuştur.

Bugün veya zaman zaman gündeme gelen bu veya buna benzer olayların, gizlenmesine rağmen ortaya çıkması/çıkarılması kontrol edilemeyen pis kokunun sadece küçük bir kısmıdır.

Ortaya çıkan, çıkarılan bu rezaletler batı toplumunun kendisiyle yüzleşmesi anlamına gelmemeli. Bu gecikmiş bir itirafın patlaması da değildir. Her geciken itiraf ihanetin ve kokuşmanın ömrünün uzatılmasını sağlar. Bu, hukukun ve ahlakın güçlüler tarafından bastırılması ve susturulmasının faturasıdır.

Ahlak ve hukukun olmadığı yerde ahlaksızların gücü yasa ve ahlak yerine geçer. Bu ise, toplumsal değerler ve kutsalların topyekûn çöktüğünü, yerine bir bilinmezlik ve kaosun hâkim olduğunu gösterir. O zaman yalan hakikat olur ve ortada sanal bir dünya belirerek güçlülerin yapay tiyatrosu oynanır.

Bugün batı toplumunda oynanan ‘’demokrasi, hukuk devleti, evrensel insanlık değerleri’’ ortaoyunları Hakkın ve hakikatin sesini bastırıp kısmak içindir. Kutsallık sosuna batırılan bu kavramlar az gelişmiş ülkelere servis edilerek batı emperyalizmi ve hegemonyasının imparatorluğu ayakta tutulmaya çalışılıyor.

Güçsüz, çaresiz toplumları yönetmek ve sömürmek isteyen güç odaklarının ayakta duracak güçlerinin olmadığı, içten içe çürüdüğü ve kokuştuğu artık gizlenememekte. Aydınların çoğu ikbal ve korku kaygısıyla susmayı tercih eden dilsiz şeytan rolü oynamayı tercih ediyor. Evreni kuşatan cahillerin cühelalığı değil (Sözde) aydınların karanlığıdır.

Zaman zaman ortaya çıkan/ çıkarılan buna benzer iğrençlikler bir devin veya devrin çökmekte olduğunu gösteriyor.

Gerçeği söylemek gerekirse, bir toplumun zirvesinde işlenen insanlık ve hukuk dışı ilişkiler, o toplumun tabanında da bir mikrop ve virüs gibi gizlice ve hızlıca çoğalır. Bir konuşmasında Kiliselerde din eğitimi gören çocukların daha çocuk yaşlarında Hıristiyan din adamları tarafından lekelendiği ve iğfal edildiğini eleştiren Papa, ‘’ Bu fiili işleyen papazların Romalılardan daha fazla Kiliseye zarar verdiğini söylemesi’’ bir gerçeğin açıklanması olarak içinde yaşadığımız toplumun nerelere doğru sürüklendiğini gösteriyor.

Bir toplum ve medeniyet tabandan tavana doğru eğitilir, sisteme ve aydınlanır. Aynı toplum tavandan tabana doğru bozulur, çürümeye, kokuşmaya başlar. İnsan ve toplumlar kendi iradeleriyle kendi sonları ve kaderini hazırlar.

Tarih boyu yaşadığımız, şu anda yaşamakta olduğumuz hadiseler birbirine benziyor.. Acaba! ‘’Bindik bir alamete, gidiyoruz kıyamete’’ miyiz?

Arif Altunbaş, Haber 7