Ne havaya ne suya ne toprağa… Gönle düşen cemreler

Aç kapıyı, haber var

Öldükten sonra da yaşamak: Semere-i hayat, hayır ile yâd edilmektir

Bir derdi olmalı insanın: Yüklendiği sorumlulukla gayrete sevk eden bir dert

Merhamet! Hava gibi, su gibi muhtaç olduğumuz iksir…

Ahlaki üstünlüğü korumak: Bir medeniyeti ayakta tutan hürmet duygusu

Özgürlüğün anahtarı, kulluk bilinci, kaynağı ise iffetli olmaktır

Yıkım “neme lâzım” denildiği gün başlar: Duyarlılıktan şahitliğe uzanan yol

Değişim içeriden başlar: Hoşça bak zâtına…

İnsan insanın kurdu değil, yurdudur

Aşkın bir adı da ADANMAK: İyilik idealimiz için bir şeyler yapmak

Kalbi mamur bir dünya için: Toplumun takva ekseninde dönüşümü

Gönül terbiyesi olmazsa akıl savrulur, nizam bozulur, birlik dağılır

Sohbet medeniyeti: Kalpten kalbe bir yolculuk

Açılsın Yeniden Göklerin Kapıları: Gazze Duası

Söz medeniyeti: Kelamla dirilmek, ahlakla yücelmek

Bir gül yetiştirmek: Kur’an’ın ışığında insanın eğitimi

İyilikte en üst makam: Sessizliğin irfanından cesur iyilik hareketlerine…