Başkalarının yaptığı ahlaksızlıklardan dolayı benim sorumlu olduğum çok açıktır. Varoluş felsefesinin öngördüğü ahlakta, örneğin Sartre'ın o meşhur sözünü hatırlarsak, bütün dünyadan, bütün insanlardan sorumlu olduğum çok açıktır.

Dünyada çekilen sefaletten, açlıktan, yoksulluktan, yolsuzluktan. 'Ama ben bir şey yapmadım' diyemiyorsunuz. Acaba, öyle mi? Yapabileceğim ne vardı da yapmadım diyemiyorsunuz. En azından, bu sorumluluğu duymakla başlıyor her şey. Bu sorumluluk, yalnız bizim yaşadığımız, içinde bulunduğumuz toplumun veya cemaatin, ufak toplulukların, siyas” partilerin içinde o topluluğa karşı duyduğumuz sorumluluk değildir.

Bütün insanlığa, yalnız insanlığa da ait değil, bütün bu gezegendeki hayata karşı, kurda, kuşa, böceğe, toprağa, buluta, yıldız tozlarına -belki biraz abartarak-, kainattaki hayatın kendisine karşı sorumlu olduğumuz çok açıktır. Bunlar belki bazılarınıza cilalı sözler gibi gelebilir. Ama bence siyasetteki ahlak, yalnız siyasetteki değil, hayatın içinde, ahlakın içindeki ahlaktır. Ahlakın bir can ahlakı olduğunu unutmayalım.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz