Bilgeliğimize sahip çıkmadan bu acımasız çıkar çatışmalarının olduğu dünyada var olabileceğimizi mi sanıyorsunuz?

Korku neden var? Yiğitlik, gözü kapalı bir yiğitlik değilse biraz da korkunun ne olduğunu bilmekle başlamaz mı?

Senden utandığım çok oluyor insan! Kendimden utandığım! Nasıl bu kadar saygısız, nasıl bu kadar vurdumduymaz, nasıl bu kadar hayata saygı duymaz olabiliyorum?

Sevgili öteki. Bu yazıyı senin için yazdım. Eksik oldu. Özürlü. Sen de yazsaydın, çoğalırdı, düzelirdi biraz. Uzat gözlerini. Öpeyim. Öpeyim de gözlerimin içine yerleştireyim.

Çirkin, dünyevidir! Siyasal çalkantıların, spor karşılaşmalarının, televizyon dizilerinin deyimleriyle konuşur. Gündemi hep medya yüklüdür.

Hüzün, bir kültürün 'incelmiş' bir kültür olması için, yaşanması, anlaşılması gerekli bir ruh hali, bir yaşantı.

Aydın olma ince iştir. Kendi iç dünyasıyla yüzleşememiş, ilişkilerinde kaba, bencil; kendine, yakınlarına hayrı olmayan birinin dünyaya ne hayrı olacaktır?

Hukuk-yaşam ilişkilerindeki en temel sorun, bu iki kavrama verdiğimiz anlamda yatıyor. Hukuk yaşam içindir, yaşam hukuk için değil. Hukuk insanların güzel bir dünyada, olanaklarını geliştirebilmeleri, diğer yaşamlara saygılı, gönüllerince bir yaşam gerçekleştirmeleri içindir.

'Sen yeterince 'delirmedin' İbrahim, dinle öyleyse: 'Deruni- aşna ol taşradan bigane sansınlar Bu bir özge revişdir akil ol divane sansınlar Bu farklı bir gidiştir İbrahim, akıllı ol, varsın deli sansınlar.'

Özgürlük bir ruh olgunluğu, kavrayış genişliği, ufuk açıklığı gerektirir.

Türkiye aynasında bir kesim diğerini mürteci olarak görüyor, mürteci olarak görülen, diğerine Ergenekoncu diyor. Elbette bir kör dövüşü var ortada. Demokrasiden, birlikten söz ettikçe, demokrasi ve birlikten kopuyoruz.

Bu ülkede herkes özgür olamadıkça sizler de özgür olamazsınız' dedi ve masadan kalktı İbrahim.

Ne haldedir aydınımız? Hâlinde cân kalmamıştır. Aydın diye geçinen birçok insanın ruhlarındaki çirkinlik bundandır. Kendilerini değiştirmekten âciz bu insanların dünyayı değiştirmelerinden korkuyorum...

... Öncelikle mangal gibi bir yürek ister. İnsana saygı ister. Daha da önemlisi barış bir hazırlık, hazırlık sonucu kazanılması gereken bir donanım ister....

'Kripto ahlaksızlık' veya 'görünmeyen, gizli ahlaksızlık' dediğimiz ahlaksızlıkların bizim entelektüellerimizin ve dünyada da birçok entelektüelin sırf entelektüel olmak adına toplumlarına yaptıkları büyük zulümler arasında bulunduğunu düşünüyorum.

'Açılım'ın açıldığı ülkemizin sularındayız. Neden açılmak için bu kadar bekledik? Demek ki açılım uygun zamanını bekliyordu? Peki açılım ne kadar Anadolu insanının temel sorunlarıyla ilgili?

Bilgisini yaşamayı bilmeyen insanların oluşturduğu bir ülke, dışarıdan ona dayatılacak malumatla yaşamaya mahkumdur.

Bizi neden belli sorularla, olaylarla meşgul ediyorlar? Dünyanın her tarafında olup bitenlerin kaçını ıskalıyoruz? Başımıza gelen olayları anlamımıza yarayacak ne gibi temel bilgilere sahibiz?