Bu uğurda o kadar tavizsiz bir tavır takındı ki...
Yeri geldi, en yağlı sermaye örgütü olarak, sermaye düşmanı söylemlerle bile
işbirliği yapmaktan çekinmedi.
Yeri geldi, patronla uyumlu diye sendikaya bile yandan çaktı, lafın ucu nereye
giderse gitsin bakmadı.
Yeri geldi, kendi sınıfının yani işverenlerin çıkarlarına bile ters düştü kaç defa, hep
sineye çekti.
Ve her seferinde, sokağa çıkarak ‘hak arayan’ devrimci kardeşleri için tereddütsüz
iktidarla kafa kafaya geldi...
* * *
Gezi’de, 1 Mayıs’ta, Soma’da...
TÜSİAD’ın, bir işveren örgütü olduğu halde, patrona karşı işçinin, emekçinin
yanında yer aldığını gördük.
TÜSİAD’ı, çalışanların hakkını, hukukunu söke söke alacağına patrona yanaşan
‘satılmış’ sarı sendikaların karşısında bulduk.
TÜSİAD’ı, emekçiye kulak asmayan hükümete karşı sendikaların dimdik arkasında,
zafer işareti yaparken izledik.
TÜSİAD’ı, yani en kallavi kapitalistler kulübünü, gerekirse antikapitalist DİSK’le
bile yan yana gelir, iktidara karşı dişe diş mücadele verir bildik.
Mesele el emeği, göz nuru, alınteri ve demokratik haklar ise yapamayacağı şey
yoktur TÜSİAD’ın, buna inandırıldık.
Fakat bir de ne görelim...
TÜSİAD’ın Gezi’de, 1 Mayıs’ta, Soma faciasında çizdiği işçiden, emekçiden yana
devrimci duruş bir haberle dağılıp tuzla buz olmasın mı!
* * *
Halbuki, işçi tabakasıyla aralarındaki sınıfsal çelişkileri aşmış, büyük patronlar
arası sınıf dayanışmasını dahi bir kenara bırakmış, en önde emeğin bayraktarlığına
soyunmuştu. 
“İşçi dostu TÜSİAD” başlığıyla yazı dahi yazdırmıştı bana.
TÜSİAD’ın Soma’daki maden kazasına ilişkin tavrı, başka türlü yorumlanamazdı.
Patronlar kulübü, işçilerini kazadan beladan korumadığı için yine bir patrona karşı
bildiri yayınlarsa buna ne denirdi ki?
Hiç unutmam, gayet haysiyetli şöyle bir açıklamaydı:

YAZININ DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ...

Akif Beki/Hürriyet