Modern çağın açmazları, insanlığın hem bireysel hem de toplumsal düzeyde karşılaştığı en büyük sınavdır. Bu sınavın çözümleri ise yalnızca teknik değil, aynı zamanda ahlaki, kültürel, ekonomik ve sosyal dönüşüme gebedir. Bu dönüşüm, bireyin bilinçli tercihleri ve toplumsal değişimin yasalarından başlayarak küresel politikaların yeniden şekillendirilmesine kadar geniş bir yelpazeyi içine alır.

Modern çağın en büyük açmazları; ahlaki yozlaşma, ekolojik kriz, dijital bağımlılık, ekonomik eşitsizlik ve kimlik bunalımı olarak öne çıkmaktadır. Bu sorunların çözümü için ise; sürdürülebilir bir hayat sistemi, dijital bilinçlenme, etik değerlerin yeniden  inşası için vahiy kaynaklı normlara dönme, adil ekonomik bir düzen, saygı temelleri üzerinde kültürel çeşitliliği ve hoşgörüyü yaygınlaştıran ve hayata hakim kılan evrensel bir anlayışın yaygınlaşması gerekmektedir.

Böyle bir anlayış, mantık, görüş ve felsefe ne Kapitalizm, ne Faşizm, ne Kominizm ve ne de şimdiye kadar bilinen ve denen beşeri sistemlerde mevcut değildir. Asırlar sonra insan, birçok tecrübelerden ve sınamalardan geçtikten sonra bütün kazanımları da dahil evrensel bir yönetim tarzı ve düzeni ortaya koyabilmiş değildir.

İnsanlık, ya obez Kapitalizmin israfında, ya gevşek Libaralizmin bataklığında, ya Kominizmin veya Faşizmin kıskacında veyahutta diğer arayış ve deneyimlerinde evreni kuşatan ve kucaklayan, insanlık onurunu öne çıkaran ve insana insanca davranan ve yaşama hakkı veren adil bir düzen ve sistem ortaya koyamamıştır.

İnsan, kendi türettiği canavarın, kendi ürettiği putların kurbanı olomuştur.

Modern çağda, insanlık tarihinin en baş döndürücü, en hızlı değişim ve dönüşüm dönemleriyle karşı sınanmaktadır. Teknolojik ilerlemeler, küreselleşme, iletişim ağlarının gelişmesi ve yeni bilimsel keşifler, bir yandan hayatımızı kolaylaştırırken aynı zamanda yeni sorunları da beraberinde getirmiştir. Bu sorunlar, bireysel hayattan toplumsal düzenlere kadar geniş bir yelpazede etkisini gösteriyor.

Çağımızın bu açmazlarını anlamak, yalnızca sorunları tespit etmekle değil, aynı zamanda onların çözüm yollarını aramak bulmakla mümkündür. Bunları özetle şöyle sıralayabiliriz:

Ahlaki Yozlaşma

Tüketim kültürü, bireysel çıkarların toplumsal değerlerin önüne geçmektedir. Ahlaki eğitimin güçlendirilmesi, toplumsal dayanışma ve yardımlaşma projeleri, kültürel ve dini değerlerin yeniden hayatımıza kazandırılmasıyla mümkündür.

Ekolojik Kriz

İklim değişikliği, doğal kaynakların tükenmesi, çevre kirliliği ancak, yenilenebilir enerjiye geçiş, sürdürülebilir tarım, bireysel karbon ayak izini azaltmak için alınacak önlemler olarak özetlenebilir.

Dijital Bağımlılık

Sosyal medya ve teknoloji bağımlılığı, dikkat dağınıklığı, yüz yüze iletişimin azalmaktadır. Dijital detoks uygulamaları, bilinçli teknoloji kullanımı, eğitimde dijital okuryazarlık ve sanat ve kültürel eserler üretmek gibi konular hayatımızın bir parçası olmalıdır.

Ekonomik Eşitsizlik

Zengin-fakir uçurumu, fırsat eşitsizliği, küresel kapitalizmin baskısıyla sürekli yeni çatışmalar ve gerilimlere zemin hazırlamaktadır. Adil gelir dağılımı politikaları, sosyal devlet anlayışının güçlendirilmesi, mikro girişimlerin desteklenmesi, aile, siviltoplum çalışmaları ve devlet sorunlara ortak çareler ve çözümler aramak zorundadır.

Kimlik Bunalımı

Küreselleşme ile birlikte kültürel kimlikler erozyona uğramakta, aidiyet duygusu zayıflamakta, insan kalabalıklar içinde yalnızlaştırmakta, kendi duyarlılık ve özünden uzaklaştırma toplumsal bilinç gittikçe çoraklaşmaktadır.

Dine, kültürel çeşitliliğe saygı, milli ve yerel değerlerin korunması, bireyin kendini ifade edebileceği özgür alanların artırılmasını zaruri kılmaktadır.

Bütün bu sorunlar ve çözümlerini göz önünde getirir isek din toplumun hayatında yeniden etkin olmak, hukuk Allah’ın hukukuyla çatışmamak, ahlak toplumsal ilişkilerin ölçüsü ve terazisi olmak durumundadır.

Aksi takdirde insanlık güce tapınan devlerin emperyalist çıkar ve amaçları doğrultusunda modern parya ve çağdaş Mankurt olmaktan kurtulamayacaktır.

Tarih vahiy ve bilinci bize; insan vahiyden uzaklaştıkça kendi hazırladığı cehennemine odun olmakta ve odun taşımakta yarışmakta olduğunu öğretmiştir.

Modern Çağın Açmazları karşısında insanın en çok ihtiyacı olan şey, belki de tek kurtuluş yolu vahyin hiçbir kirliliğe bulaşmamış tertemiz kaynak olan Kur’ an ve onu açıklayan Peygamber yoludur.

Tarih her yönüyle tekrar eden bir tecrübe olarak bugün de insanlığa vahyin çizgi yol ve yönünü göstermektedir.

Arif Altunbaş / Haber 7