Durum vahim. Televizyonda Kürt meselesi ve terör konusunda ahkâm kesen herkes, günlerdir amatör istihbaratçı edasıyla teori üstüne teori anlatıyor.
Yok efendim Silvan’daki saldırıyı Ali Haydar Kaytan grubu yapmış. Yok PKK içindeki Şahin kanadı Öcalan’a bayrak açmışmış. Cemil Bayık, Suriye ve İran’la çalışıyormuş vs.
Medya bir süredir revaçta olan ‘İyi Kürtler-Kötü Kürtler‘ ikilemini bir adım daha ileri götürerek ‘İyi PKK-Kötü PKK’ tezini işliyor. Kimi gazeteler, İmralı’daki Abdullah Öcalan‘ı neredeyse akil adam ilan etmiş durumda. Öcalan, ‘Yapmayın, etmeyin’ diyor; Kötü PKK dinlemeyip kan döküyor, Kötü Kürtler dans ediyor.
Henüz ‘Ergenekon yaptı‘ diyen yok, ama bazı gazeteler klasik refleksle Silvan saldırısında yine  ‘derin PKK’ ve ‘derin asker’ işbirliği olduğunu ima edip duruyor.
Keşke hayat hayallerindeki komplolar kadar basit olsa.
Bu teoriler iyi hoş da, Kürt meselesi ve PKK gerçeğini anlamamıza yardımcı olmuyor.
Meselenin özü şu: Kürt sorunu artık PKK sorunu demek ve PKK sorunu bir istihbarat oyunu değil. ‘Onu devşirsek hallolur, ‘Öcalan’ı ikna edersek silah bırakırlar’ gibisinden eski metotlarla çözülemeyecek kadar çapraşık bir boyutta. Boş boş isimler sıralayıp, ‘o komutan, bu komuta’ deyip televizyonlarda istihbarat kırıntıları aktarmanın anlamı yok.

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

(Aslı Aydıntaşbaş - Milliyet)