Bir deli bir film yaptı, malum azınlık yine düğmeye basılmış gibi beklenen tepkiyi verdi.

"Nitekim Ergenekon’da çağırdılar, gidip ifade verdim. Mahkeme çağırırsa gitmeme hakkım yok.”

Henüz tabii Hamas’ın böyle bir dönüşümü başlattığına, silahlı mücadeleden vazgeçtiğine dair kesin kanıt yok. Ancak konuştuğum diplomatlar hareketin uluslararası meşruiyet kazanmasının bu süreci hızlandıracağını belirtiyor.

Erdoğan’ın hedefinde aslında tam olarak vakıf değil Türkiye’de neredeyse 50 yıldır faaliyet gösteren Alman yatırım ajansı GTZ ve onunla ortak çalışan Alman kalkınma bankası KfW olabileceği cevabını aldık.

Kürt talepleri masada (ve Afet Güneş’in çantasındaki Öcalan’ın yol haritasında) ama Türkiye’nin bunlardan hangisini kabul edeceği henüz net değil.

CHP, iki gündür talihsiz açıklamalarla, Arap Baharı’nı, dünyanın değiştiğini, Türkiye’nin kendi bölgesinde artık bir ‘lider ülke’ olduğunu hiç kavrayamamış izlenimi veriyor.

PKK elebaşlarını öldürseniz, tüm BDP yöneticilerini tutuklasanız, Öcalan’ı tamamen ikna etseniz bile, bu hareketin toplumsal tabanı taleplerinden vazgeçmeyecek gibi.

28 Şubat’lara gitmeye gerek yok. Taraf gazetesinde çarşaf çarşaf çıkan Balyoz senaryolarının ‘bir kısmının’ 2003’teki o seminerde konuşulmadığı, 2008 yılından sonra üretildiği ortaya çıktığında, kimsenin kılı kıpırdamadı.

Esad’a “Protestolara izin ver” diyen Ankara, Madımak faciasını protesto eden göstericilere polisin biber gazı sıkmasına neden kayıtsız kalıyor?

Türkiye’de kaç gazeteci tutuklanırsa tutuklansın, Economist ne derse desin, Başbakan’ın üslubu ne kadar sertleşirse sertleşsin, Ak Parti’nin oylarında ciddi bir erime yok.

Seçim sonrasında Ak Parti anayasa için CHP’nin kapısını çalabilir; MHP’de liderlik yarışı başlayabilir

Taksim’de herkes bağır bağır! Öğrencilerden BDP’lilere memlekette bitmeyen bir muhalefet dalgası var. Peki nasıl oluyor da AK Parti hep sandıkta ezip geçiyor?

Nedim içeri girdiğinde, yine de dayanamıyoruz; bir alkış kopuyor. Sevinç ve hüznün ayna anda hücrelere saldırdığı o tanıdık anlardan. Nedim’in Vecide’ye sarılınca gözyaşlarını tutamaması, salonu mahvediyor. O ağlayınca gözler doluyor.

Güneşli bir pazar Kemal Kılıçdaroğlu Haziran sonrası Türkiye için kapkaranlık bir tablo çiziyor: “Baskı tabana yayılacak. Önce CHP’lileri, sonra gazetecileri içeri alacaklar”

Türkiye’nini siyasi geleceği, büyük ölçüde MHP’nin barajı geçip geçmemesine doğrudan bağlı. Barajı geçerse şu ankine benzer bir Meclis yapısı; geçemezse AK Parti’nin ezici üstünlüğüyle şekillenen yepyeni bir Türkiye olacak. Anladığım kadarıyla ‘Beyaz Türkler’in derdi de, bu tarz bir fren-denge (checks and balances) mekanizması olmayan Türkiye’de yaşama ihtimalinin ağırlığı.

ABD Dışişleri Bakanı şubat gezisinde Erdoğan ve Kılıçdaroğlu ile görüşecek. Gezi, Türk-Amerikan ilişkilerinde fırtınalı bir dönem sonrasında geliyor.

Domuz bağı vahşetiyle kamuoyunun hafızasından çıkmayan Hizbullahçıların bu hafta halaylarla tahliye edilmesi, herkesten çok Kürt siyasetini sarstı.

Bütün bu kollardan dile getirilen (haklı ya da haksız) taleplerin tümüne cevap “Merak etmeyin biz Öcalan’la hallederiz” olamaz. Mesele Öcalan, Ahmet, Mehmet meselesi değil; mesele Kürtlerin taleplerini demokratik zeminlerde ifade etmesi meselesi