Geçen gün öyle bir haber vardı. Bir anne, kızının ilk adetinden sonra parti vermiş. Eminim kutlama yapmış “medeni” başka anneler de vardır ama bu, gazeteye yansıyan ilk kutlama.

Bu kadar medeni olmak zorunda mıyız diyecek olanlar vardır muhakkak. Kadın bağı reklamlarının neşeli reklamlar haline gelmesi şunun şurasında 5 yıllık bir hikaye. Ondan öncesine kadar ped reklamlarının illa ki bilimsel bir kisvesi olmak zorundaydı hatırlarsanız. Pedin üzerine mavi bir su dökülür ve çok ciddi bir adam “şudur budur” derdi. Hülya Avşarlı, “Delikanlı kızlar hedehödö kullanır kakakakiki”li dönemi çok yenidir. (Bu anlamda Hülya Avşar’ı taktir etmişimdir. Bir tabuyu yıktığı için. Karşılığında iyi bir servet almış olabilir ama olsun.)

Demek istediğim ülkenin en azından taş devri yaşamayan kesiminde adet görmek çok uzun zamandan beri “kirlenmek” ile eş değil. İyi kötü ilerliyoruz. Kadınların adet gördüklerinde köy dışına çıktığı, insanlarla ilişkisini komple kestiği günlerde yaşamıyoruz. Çocukluğumdan kalan tek bilgi “o” günlerinde kadınların reçel pişirmediği, turşu kurmadığı ve hamur açmadığıdır. Tutmazmış derlerdi. Hâlâ böyle midir bilmiyorum. Bir de Ayvalık’ta bir bakkal amca, hiç rica etmediğim halde aldığım pedi sıkı sıkıya gazete kağıdı ile paketleyip öyle koymuştu torbaya.

Fakat kutlamak? Orada duruyorum. Neden durduğumu da tam bilemiyorum.

Regl kutlama hadisesi belli ki sünnet kutlama hadisesine karşı geliştirilmiş en hafifinden bir “karşılık”, en ağırından bir “intikam”. Onların varsa bizim niye yok?!

Sabah Günaydın’da yazan Şirin Sever şöyle demiş: “Bu, kadının mahrem bir durumudur diyenler var. Bahçeye asılan kanlı çarşaftan daha mı az mahrem bir şey? Sünnet edilirken ortaya saçılan pipilerden daha mı az mahrem? Ortaya “mahrem”ler saçmakta bir beis görmüyorsak o zaman bu da garip gelmemeli.”

Doğru yazmış. Gerçi ben memleketi o kadar gezdim, hiç balkona asılmış kanlı çarşaf görmedim bugüne kadar ama evet ortaya saçılmış kuzen pipileri gördüm doğrusu. Ama duyuyorum ki o da değişmiş, artık sünnetler kapalı kapılar ardında, doktorda yapılıyormuş, düğünde sadece göbek atılıp altın takılıyormuş. Pipiler de yok yani artık ortada.

Adet gördüğü için altın takılan kız devrine gelir miyiz bilmiyorum ama regl kutlamasında bana tuhaf gelen bir şey var.

Adet görmenin Müslümanlıkta “ödülü” (veya bakış açınıza göre tam tersi) biliyorsunuz başörtüsü. Adet görmüş kız zira artık kadındır ve Müslümanlığın şartlarına göre örtünmesi lazımdır. Aileler kızlarına başörtüsü takarken şöyle ufak da olsa bir altıncık takıyorlar mı, okumalı, dualı bir toplantı yapıyorlar mı bilemiyorum ama nihayetinde bir başka devir başlıyor kızlar için. Kapalı devir. Mühim gerçekten. O günden öncesi ve sonrası arasında büyük fark var. Parti verseler yeri hakikaten. (Ben ne başörtüsü takarım ne de çocuğumu sünnet ettiririm o da ayrı bir şey)

Peki berikiler neyin kutlamasını yapıyor? Felsefi olarak bir karşılığı yok. Bir doğa olayı. Saçı uzadı kutlayalım, memişi büyüdü kutlayalım, düştü kutlayalım, kalktı kutlayalım. Farkı var mı? Eh biraz. Ama çok da değil.

Özetle bana çok “göstermelik” geldi. Çokçok eğitimliyiz biz, çokçok beyazız biz, çokçok laikiz biz, çokçok süper anayız, çokçok süper babayız demenin bir başka yolu gibi geldi. I-ıh. İçime sinmedi.

MUTLU TÖMBEKİCİ - VATAN

mutlu.tonbekici@gmail.com