Bernard Lewis'le 1998 ilkbaharında Yakındoğu Araştırmaları Bölümü'nde Türk Siyasi Hayatı üzerine bir ders vermek üzere bulunduğum Princeton Üniversitesi'nde tanıştım. Çeşitli vesilelerle kendisiyle mülakatlar yaptım.

Önemli bir tarihçi olduğuna kuşkum yok. "Modern Türkiye'nin Doğuşu" başlıklı kitabı, eleştirilecek ve eleştirilen çeşitli yanları olmakla beraber, Türk siyasi tarihi alanında vazgeçilmez bir kaynak olmaya devam ediyor. Bu açıdan Lewis'e saygım var.

Lewis'in saygı duymadığım yanları ise daha ağır basıyor. Lewis, Samuel P.Huntington tarafından geliştirilen, Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra dünyadaki temel çatışmanın Hıristiyan Batı ile İslam dünyası arasında olduğuna dair, çatışma körükleyen teorinin fikir babası. Ortadoğu'nun ekonomik bakımdan geri kalmasını ve diktatörlükler altında yaşamasını, İslam'ın özü itibarıyla modernlik ve demokrasiyle bağdaşmaz oluşuyla açıklayan Lewis-Huntington teorisine zerre kadar itibar etmiyorum. Bu teorinin George W.Bush döneminde ABD'nin izlediği militarist politikaların, İsrail'in kayıtsız şartsız desteklenmesini savunan Neocon çevrelerin ve İsrail lobisinin önde gelen esin kaynağı olduğu herkesin malumu.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Şahin Alpay - Zaman)