ABD'nin planı elinde patladı: İran çok ucuza vuruyor, Amerika dünyaları harcıyor!

İran ile ABD arasında tırmanan çatışmalar yalnızca askeri değil, ekonomik açıdan da yeni bir savaş modelini gündeme getirdi. Uzmanlara göre İran'ın düşük maliyetli insansız hava araçlarıyla yürüttüğü saldırılar, ABD'nin yüksek maliyetli savunma sistemlerini hızla tüketiyor.

BİRİ 20 BİN DOLAR, DİĞERİ İSE 4 MİLYON DOLAR

İran'ın yaklaşık 20 bin dolar maliyetli insansız hava araçları fırlattığı, ABD'nin ise bu araçları 4 milyon dolara varan önleyici füzelerle düşürdüğü belirtiliyor. Bu durumun uzun vadede savunma maliyetlerini ciddi şekilde artırabileceği ifade ediliyor.

BİNLERCE İHA VE YÜZLERCE FÜZE FIRLATILDI

Çatışmaların başlamasından bu yana İran'ın 500'den fazla balistik füze ve 2 binden fazla insansız hava aracı fırlattığı bildirildi. ABD ise bu saldırıları durdurmak için THAAD, Patriot PAC-3 ve SM-3 gibi gelişmiş hava savunma sistemlerini yoğun şekilde kullanıyor. Ancak uzmanlar, bu sistemlerde kullanılan mühimmatın hızlı tüketildiğine dikkat çekiyor. Geçen yıl yaşanan 12 günlük çatışma sırasında ABD'nin THAAD stoklarının yüzde 25'ini kullandığı, mevcut savaşta ise daha kısa sürede benzer seviyelere ulaşılabileceği değerlendiriliyor.

ÜRETİM HIZI SINIRLI

ABD'nin yılda yaklaşık 600 Patriot füzesi üretebildiği belirtilirken, İran'ın birkaç gün içinde bu üretim kapasitesine denk gelecek sayıda füze savunma mühimmatının kullanılmasına yol açtığı ifade ediliyor. Savunma uzmanlarına göre; ABD'nin JDAM ve klasik bombalarda üretim kapasitesi yüksek olsa da, üsleri koruyan füze savunma sistemlerinin mühimmatı sınırlı... Ayrıca bu sistemlerin yeniden üretilmesi 1 ila 3 yıl sürebiliyor.

"EKONOMİK SAVAŞ" DEĞERLENDİRMESİ

Uzmanlar bu durumu "ekonomik savaş" olarak tanımlıyor. İran'ın düşük maliyetli saldırı araçlarıyla ABD'nin pahalı savunma mühimmatını tüketmeye çalıştığı, stratejinin amacının füze alışverişini kazanmak değil savunma stoklarını azaltmak olduğu belirtiliyor. Analistlere göre uzun süren bir çatışmada savunma mühimmatını daha hızlı tüketen tarafın risk altında kalabileceği değerlendiriliyor.