AK Parti ne yapabilir ne yapamaz?
Özerklik ilanı, 13 şehit derken kamuoyu Kürt Sorunu'nun çözümü için AK Parti'nin atacağı adımlara kitlendi. Taha Akyol partinin yapacaklarını ve yapamayacaklarını yazdı.
Milliyet yazarı Taha Akyol'un köşe yazısı şöyle:
KÜRT meselesinin çözümünde en büyük rol ve sorumluluk şüphesiz AKP’ye aittir; yüzde 50 oy almış bir iktidar olduğu için ve “açılım” politikalarıyla çözüm niyetini ortaya koyduğu için...
Fakat AK Parti’nin demokrasi içinde yapabilecekleri vardır, yapamayacakları vardır.
İktidarda kim olursa olsun, halk çoğunluğunun kabul edemeyeceği bir politikayı uygulayamaz. PKK-BDP bloku, halkın çoğunluğunun kabul edemeyeceği totaliter taleplerde ısrar ettikçe, çözümün yolunu tıkamış olur ki, yaşanmakta olan budur.
Hatta terör eylemleriyle ve “demokratik özerlik” ilanıyla toplumun büyük çoğunluğunun tepkisini tahrik ederek çözüm yolunu daha bir tıkamış bulunuyorlar.
Bu meselede parti gözlüklerini çıkarmalıyız, iktidarda kim olursa olsun, tek taraflı olarak devlet ve hükümeti suçlamak, çözüme hizmet etmez çözümsüzlüğü derinleştirir üstelik.
AKP’nin sınırları
AKP İslami kökenden geldiği için etnik kimlikleri aşan bir dindaşlık ve Osmanlı geleneğinden esinlenen bir “millet” anlayışına sahiptir.
Bu, Lozan’da İsmet Paşa’nın da savunduğu bir anlayıştı.
AK Parti bu geleneksel değerleri liberal demokrasinin özgürlük anlayışıyla birleştirerek Kürt meselesinde önemli açılımlar yaptı. Bu açılımları eksik veya fazla bulunabilir ama inkâr edilemez.
Peki hükümet ‘açılırken’ BDP ne yaptı?
İki noktaya özelikle dikkat ekmek isterim:
- AKP’nin yaptığı açımlar ve Türkiye’deki genel demokratikleşme sürecinde, umulanın aksine, PKK-BDP blokunun totalitarizmi yumuşamadı; aksine bunları ‘mevzi kazanmak’ sayarak daha da keskinleşti...
Halk çoğunluğunun bundan duyduğu tedirginliğe hangi demokratik hükümet duyarsız kalabilirdi?!
- Nitekim, hükümet iyi niyetle açılım yapmış, fakat “Habur olayı” ile ortaya konulan organize tahrikçi gösteriler halkın tepkisini çekmişti. O ortamda AKP’nin oyları yüzde 40’ın altına inmişti... Seçimlerdeki ‘milliyetçi’ söylem ise oylarını yüzde 50’ye çıkardı son seçimlerde... Çünkü BDP’nin seçimlerdeki radikalizmi toplumda kaygılar yaratmıştı.
Hükümetin Kürt meselesini çözmedeki iyi niyetini de, bunun sınırının demokrasi olduğunu da görmeliyiz. Liberallerle solcuların asıl PKK-BDP totalitarizmini eleştirmesi gerekir.
Kürtler konuşmalı!
Açıkça bellidir ki, temeldeki sorun, demokratikleşen Türkiye’de Kürtçü hareketin totalitarizmidir.
Dünkü Taraf ’ta değerli Kürt aydını Orhan Miroğlu’nun mutlaka okunması gerekli bir yazısı çıktı. Şu satırları, tümünün özeti gibidir:
“Şiddeti meşru görme ve silahlı mücadele yoluyla ilan edilen demokratik özerkliği, topraklarını koruma fikri bundan sonra tedavüle sokulacaktır...”
Bunun nasıl bir felaket olacağını anlatmaya gerek var mı? Son zamanlarda “toprak” vurgusu yapmaları, “devrimci halk savaşı”ndan bahsetmeleri, aynı stratejinin unsurlarıdır!
Orhan Miroğlu haklı olarak, “Kürtler artık konuşmalı” diyor... AKP düşmanlığından gözü karararak Kürtçü totalitarizme destek verenlere karşı da, “Türk aydınları da konuşmalı” diyordu, haklı olarak.
Göre göre felakete gitmek!
Hayır, önlemek mümkün... Ülkenin en büyük çoğunluğunu oluşturan demokratlar totalitarizme karşı gür bir sesle konuşurlarsa, bu demokratik çözüm mümkün olur.
Öcalan da şunu görmelidir: Kan aktıkça üzerindeki kilit manen perçinlenmektedir. Kilidi açmanın yolu, kanı durdurmak, totalitarizme ve maksimalizme karşı çıkmaktır.
MİLLİYET
-
Cafer UÇA 15 yıl önce Şikayet Et960 SONRASI 12 Eylül ile 28 Şubatın ASKER ve SİYASİLERİNİ ÇÖZMEDEN DÜZELMEZ -1. Kemalizm: Komünizme geçiş sürecini zamana yayıp laiklik bahaneleri ile Hıristiyanlarda olduğu gibi dinde reform yaparak Müslümanlığı yok etmeyi amaçlar. İnönü nün Ulusalcık sistemi, radikal kararlarla dini kısıtlama ve yasaklarla Müslümanlığı bitirmektir. Hedefe varış ve milliyetçilik yorumları farklı olmakla beraber. TSK komuta kademeleri, Chp, Dsp ve Mhp nin gerçek niyetleri aynıdır. 27 Mayıs darbesinin İnönü faktörü ile Ulusalcılar, buna karşı 12 Eylül darbesinin de Mhp sayesinde Kemalistlerin kazanmasıdır. Ama arkasında askeri ve siyasi müttefikimiz ABD vardır. ABD menşeli Çekiç güçün dağlarda silah ve mühimmat yardımı ile pkk yi besleyip büyütürken. 36 ncı paraleli yasak bölge adı altında uçaklarımıza kapatmasına, hiçbir kurum ve kuruluşumuz ile siyasi partilerimiz (birkaç göstermelik dışında) karşı duruş gösteremedi, göstermeleri de mümkün değildi. Çünkü ABD velinimetleri idi 28 Şubat sürecinde TSK nin arkasında yine ABD ve İsrail vardı ve kendi çıkarlarını koruyabilmek için.Beğen Toplam 1 beğeni
-
Cafer UÇA 15 yıl önce Şikayet Et960 SONRASI 12 Eylül ile 28 Şubatın ASKER ve SİYASİLERİNİ ÇÖZMEDEN DÜZELMEZ -2. 28 Şubat karalarının rahatça uygulanmasını istiyorlardı. Bundan dolayı apo yu Şubat 1999 da paketleyip bize verdiler. Siyasi gündemin değişip milliyetçiliğe dönüşmesinde sebep olduğunda kim ne yaptı. TSK nin kayıtsız şartsız destekçisi yani siyasi ayağı Mhp yönetimi, apo nun asılamayacağını bildiği halde asacağız nutukları ile seçim sonunda. Tarihinin en çok oyunu alarak meclise girdi. Anap ve sözde bir birlerine ağır kelimelerle tahrik yapan ve düşman gibi gözüken Dsp ile sanki demokratik tavır gösterisi ile koalisyon hükümeti kuruldu (Bunu son Cumhurbaşkanlığı seçiminde de yaptı, arkasında AK Partinin katılma davasına tuzak oldu). 28 Şubat kararlarının gereğini çok rahat yerine getirildi ve aponun da asılmaması da sağlandı. Bazılarınızın bencillikleri bankaları hortumlattı ekonomik kriz oluşmuştu. Mhp tek başına iktidar olurum hayali ile erken seçim kararı aldı. Bu sefer milliyetçilik sökmedi meclis dışı kaldı. Mhp hükümet olunca (zaten bir kurgu olan). Muhafazakar lığını unutmuştu.Beğen Toplam 1 beğeni