Taha Suresi okunuşu ve anlamı | Taha Suresi Türkçe meali ve faziletleri

Kuran-ı Kerim’in yirminci suresinde yer alan Taha Suresi, Allah’ın kullarını iman etmeye ve doğru yolda olmayı nasihat ettiği suredir. Ayrıca Hz. Musa’nın firavun ve kendi kavmiyle verdiği mücadeleyi anlatmaktadır. Hz. Muhammed (s.a.s), faziletlerinden dolayı Taha Suresinin her gün okunmasını tavsiye etmektedir. İşte Taha Suresi meali ve faziletleri

Taha Suresi okunuşu ve anlamı | Taha Suresi Türkçe meali ve faziletleri
Taha Suresi okunuşu ve anlamı | Taha Suresi Türkçe meali ve faziletleri
GİRİŞ 21.02.2020 09:20 GÜNCELLEME 21.02.2020 09:27

Taha Suresi, Kuran-ı Kerim’in 311-320 sayfaları arasına yer alan, 9 sayfa, 135 ayetten oluşmaktadır. Mekke’de nazil olan Taha Suresi Hz. Ömer’in Müslüman olmasına vesile olan suredir. Hz. Ömer, henüz İslam dinini seçmediği dönemde İslamiyet’e şiddetle karşı gelenler arasında yer alıyordu. Kız kardeşi ve eniştesinin gizli gizli Kuran-ı Kerim okuduğunu görür ve çok sinirlenir. Ancak siniri çok fazla sürmez. Allah Hz. Ömer’in kalbine o anda yumuşaklık verir ve Kelime-i Şehadet getirerek Müslüman olur. Hz. Ömer Müslüman olduktan sonra sadece Allah kelamı için cihat eder.

 

Taha Suresi, apaçık olarak Allah’ın kullarını iman etmesi için uyardığı suredir. Allah’a secde etmeyi, zikretmeyi, anmayı ve Kuran-ı Kerim’e uygun yaşama konusundan uyaran surenin 124. Ayetinde eğer yaşamaz iseler başlarına gelecek sıkıntılara da değinir. 

Taha Suresi 124. Ayet: ‘Her kim beni zikrimden yüz çevirirse gerçekten onun için pek sıkıntılı bir yaşantı vardır.’ Şeklinde buyurmuştur. İnanmayanlar için böyle bir şey söz konusu değildir. İnanmayanların bu dünya cennetidir. Allah, ancak gaflete düşen inananların yaşadıklarından dersler alarak tekrar O’nu zikretmeleri için musibetler verir. 

 

Allah (c.c) iman eden, günahtan, haramdan korkan kulları için öğüt olarak ve onların terbiye olması için göndermiştir. 

Taha Suresi ayrıca, Hz. Musa’nın peygamber olduktan sonra kendi kavmi olan İsrailoğullarına ve Firavun’a karşı girdiği mücadeleyi aktarmaktadır. Kıyamet gününün varlığını ve iman etmeyenler için o günün korkunç bir ceza olduğunu uzun uzun anlatır.

Taha Suresi 14: ‘Kıyamet mutlaka kopacaktır. Ancak herkese dünyada yapıp ettiklerinin karşılığı en adil biçimde verilmesi için onun vaktini gizli tutuyorum.’ 

TAHA SURESİNİN FAZİLETLERİ

Kuran-ı Kerim, mealden okunduğunda Allah’ın kullarına gönderdiği mesajı, öğretiyi anlamış ve öğrenmiş olmak, hayatımıza sirayet etmesi açısından çok önemlidir. Bunun dışında bir de manevi doygunluk olarak Kuran-ı Kerim’in Arapça dili ile okunması vardır. Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’in aktardığına göre 

‘Her kim Taha Suresini okumaya devam ederse, Kıyamet günü muhacir ve ensarın sevabı verilir.’ 

‘Taha ve Yasin surelerini işiten melekler şöyle derler: Bunların kendilerine gönderildiği ümmete ne mutlu, bunları taşıyan gönüllere ne mutlu, bunları okuyan dillere ne mutlu!’
Şeklinde buyurmuştur. Bunun dışında diğer faziletleri şöyledir:

- Bekar kimse Taha Suresi’ni 21 defa okursa Allah’ın izniyle kısmeti açılır.
- Annenin çocukları için okuması çok iyidir.
- Zor günler geçiren kulların Taha Suresi 25-28 ayetlerini okuması zorlu süreci hayırlısıyla atlatmasına vesile olur. 

Taha Suresi 25-28. Ayet: Masa şöyle yalvardı: ‘Rabbim Göğsüme genişlik ver.’ ‘İşimi kolaylaştır.’ ‘Dilimin düğümünü çöz.’ ‘Ta ki, sözümü iyi anlasınlar.’ Şeklinde nasihat edilir. 

TAHA SURESİ

1.Tâ, hâ.
2.Mâ enzelnâ aleykel kur’âne li teşkâ.
3.İllâ tezkiraten li men yahşâ.
4.Tenzîlen mimmen halakal arda ves semâvâtil ulâ.
5.Er rahmânu alâl arşistevâ.
6.Lehu mâ fis semâvâti ve mâ fîl ardı ve mâ beynehumâ ve mâ tahtes serâ.
7.Ve in techer bil kavli fe innehu ya’lemus sirre ve ahfâ.
8.Allâhu lâ ilâhe illâ huve, lehul esmâul husnâ.
9.Ve hel etâke hadîsu mûsâ.
10.İz raâ nâren fe kâle li ehlihimkusû innî ânestu nâren leallî âtîkum minhâ bi kabesin ev ecidu alân nâri hudâ(huden).
11.Fe lemmâ etâhâ nûdiye yâ mûsâ.
12.İnnî ene rabbuke fehla’ na’leyke, inneke bil vâdil mukaddesi tuvâ(tuven).
13.Ve enahtertuke festemi’ li mâ yûhâ.
14.İnnenî enallâhu lâ ilâhe illâ ene fa’budnî ve ekımis salâte li zikrî.
15.İnnes sâate âtiyetun ekâdu uhfîhâ li tuczâ kullu nefsin bimâ tes’â.
16.Fe lâ yasuddenneke anhâ men lâ yu’minu bihâ vettebea hevâhu fe terdâ.
17.Ve mâ tilke bi yemînike yâ mûsâ.
18.Kâle hiye asâye, etevekkeu aleyhâ ve ehuşşu bihâ alâ ganemî ve liye fîhâ meâribu uhrâ.
19.Kâle elkıhâ yâ mûsâ.
20.Fe elkâhâ fe izâ hiye hayyetun tes’â.
21.Kâle huzhâ ve lâ tehaf se nuîduhâ sîretehâl ûlâ.
22.Vadmum yedeke ilâ cenâhıke tahruc beydâe min gayri sûin âyeten uhrâ.
23.Li nuriyeke min âyâtinâl kubrâ.
24.İzheb ilâ fir’avne innehu tagâ.
25.Kâle rabbişrah lî sadrî.
26.Ve yessir lî emrî.
27.Vahlul ukdeten min lisânî.
28.Yefkahû kavlî.
29.Vec’al lî vezîren min ehlî.
30.Hârûne ahî.
31.Uşdud bihî ezrî.
32.Ve eşrikhu fî emrî.
33.Key nusebbihake kesîrâ(kesîren).
34.Ve nezkureke kesîrâ(kesîren).
35.İnneke kunte binâ basîrâ(basîren).
36.Kâle kad ûtîte su’leke yâ mûsâ.
37.Ve lekad menennâ aleyke merraten uhrâ.
38.İz evhaynâ ilâ ummike mâ yûhâ.
39.Enıkzifîhi fît tâbûti fakzifîhi fîl yemmi felyulkıhil yemmu bis sâhıli ye’huzhu aduvvun lî ve aduvvun lehu, ve elkaytu aleyke mehabbeten minnî ve li tusnea alâ aynî.
40.İz temşî uhtuke fe tekûlu hel edullukum alâ men yekfuluhu, fe raca’nâke ilâ ummike key takarra aynuhâ ve lâ tahzene, ve katelte nefsen fe necceynâke minel gammi ve fetennâke futûnen, fe lebiste sinîne fî ehli medyene summe ci’te alâ kaderin yâ mûsâ.
41.Vastana’tuke li nefsî.
42.İzheb ente ve ehûke bi âyâtî ve lâ teniyâ fî zikrî.
43.İzhebâ ilâ fir’avne innehu tagâ.
44.Fe kûlâ lehu kavlen leyyinen leallehu yetezekkeru ev yahşâ.
45.Kâlâ rabbenâ innenâ nehâfu en yefruta aleynâ ev en yatgâ.
46.Kâle lâ tehâfâ innenî meakumâ esmau ve erâ.
47.Fe’tiyâhu fe kûlâ innâ resûlâ rabbike fe ersil meanâ benî isrâîle ve lâ tuazzibhum, kad ci’nâke bi âyetin min rabbike, ves selâmu alâ menittebeal hudâ.
48.İnnâ kad ûhıye ileynâ ennel azâbe alâ men kezzebe ve tevellâ.
49.Kâle fe men rabbikumâ yâ mûsâ.
50.Kâle rabbunâllezî a’tâ kulle şey’in halkahu summe hedâ.
51.Kâle fe mâ bâlul kurûnil ûlâ.
52.Kâle ilmuhâ inde rabbî fî kitâbin, lâ yadıllu rabbî ve lâ yensâ.
53.Ellezî ceale lekumul arda mehden ve seleke lekum fîhâ subulen ve enzele mines semâi mâen, fe ahracnâ bihî ezvâcen min nebâtin şettâ.
54.Kulû ver’av en’âmekum, inne fî zâlike le âyâtin li ulîn nuhâ.
55.Minhâ halaknâkum ve fîhâ nuîdukum ve minhâ nuhricukum târeten uhrâ.
56.Ve lekad eraynâhu âyâtinâ kullehâ fe kezzebe ve ebâ.
57.Kâle e ci’tenâ li tuhricenâ min ardınâ bi sihrike yâ mûsâ.
58.Fe le ne’tiyenneke bi sihrin mislihî fec’al beynenâ ve beyneke mev’ıden lâ nuhlifuhu nahnu ve lâ ente mekânen suvâ(suven).
59.Kâle mev’ıdukum yevmuz zîneti ve en yuhşeren nâsu duhâ(duhan).
60.Fe tevellâ fir’avnu fe cemea keydehu summe etâ.
61.Kâle lehum mûsâ veylekum lâ tefterû alâllâhi keziben fe yushıtekum bi azâb(azâbin), ve kad hâbe menifterâ.
62.Fe tenâzeû emrehum beynehum ve eserrûn necvâ.
63.Kâlû in hâzâni le sâhirâni yurîdâni en yuhricâkum min ardıkum bi sihrihimâ ve yezhebâ bi tarîkatikumul muslâ.
64.Fe ecmiû keydekum summe’tû saffâ(saffen), ve kad eflehal yevme menista’lâ.
65.Kâlû yâ mûsâ immâ en tulkıye ve immâ en nekûne evvele men elkâ.
66.Kâle bel elkû, fe izâ hıbâluhum ve ısıyyuhum yuhayyelu ileyhi min sihrihim ennehâ tes’â.
67.Fe evcese fî nefsihî hîfeten mûsâ.
68.Kulnâ lâ tehaf inneke entel a’lâ.
69.Ve elkı mâ fî yemînike telkaf mâ sanaû, innemâ sanaû keydu sâhır(sâhırin), ve lâ yuflihus sâhıru haysu etâ.
70.Fe ulkıyes seharatu succeden kâlû âmennâ bi rabbi hârûne ve mûsâ.
71.Kâle âmentum lehu kable en âzene lekum, innehu le kebîrukumullezî allemekumus sihr(sihra), fe le ukattıanne eydiyekum ve erculekum min hilâfin ve le usallibennekum fî cuzûın nahli ve le ta’lemunne eyyunâ eşeddu azâben ve ebkâ.
72.Kâlû len nu’sireke alâ mâ câenâ minel beyyinâti vellezî fataranâ fakdi mâ ente kâdin, innemâ takdî hâzihil hayâted dunyâ.
73.İnnâ âmennâ bi rabbinâ li yagfira lenâ hatâyânâ ve mâ ekrehtenâ aleyhi mines sihr(sihri), vallâhu hayrun ve ebkâ.
74.İnnehu men ye’ti rabbehu mucrimen fe inne lehu cehennem(cehenneme), lâ yemûtu fîhâ ve lâ yahyâ.
75.Ve men ye’tihî mu’minen kad amiles sâlihâti fe ulâike lehumud deracâtul ulâ.
76.Cennâtu adnin tecrî min tahtihâl enhâru hâlidîne fîhâ ve zâlike cezâu men tezekkâ.
77.Ve lekad evhaynâ ilâ mûsâ en esri bi ibâdî fadrib lehum tarîkan fîl bahri yebesâ(yebesen), lâ tehâfu deraken ve lâ tahşâ.
78.Fe etbeahum fir’avnu bi cunûdihî fe gaşiyehum minel yemmi mâ gaşiyehum.
79.Ve edalle fir’avnu kavmehu ve mâ hedâ.
80.Yâ benî isrâîle kad enceynâkum min aduvvikum ve vâadnâkum cânibet tûril eymene ve nezzelnâ aleykumul menne ves selvâ.
81.Kulû min tayyibâti mâ razaknâkum ve lâ tatgav fîhi fe yahılle aleykum gadabî ve men yahlil aleyhi gadabî fe kad hevâ.
82.Ve innî le gaffârun li men tâbe ve âmene ve amile sâlihan summehtedâ.
83.Ve mâ a’celeke an kavmike yâ mûsâ.
84.Kâle hum ulâi alâ eserî ve aciltu ileyke rabbi li terdâ.
85.Kâle fe innâ kad fetennâ kavmeke min ba’dike ve edallehumus sâmiriyy(sâmiriyyu).
86.Fe racea mûsâ ilâ kavmihî gadbâne esifen, kâle yâ kavmi e lem yaıdkum rabbukum va’den hasenen, e fe tâle aleykumul ahdu em eradtum en yahılle aleykum gadabun min rabbikum fe ahleftum mev’ıdî.
87.Kâlû mâ ahlefnâ mev’ıdeke bi melkinâ ve lâkinnâ hummilnâ evzâran min zînetil kavmi fe kazefnâhâ fe kezâlike elkâs sâmiriyy(sâmiriyyu).
88.Fe ahrace lehum ıclen ceseden lehu huvârun fe kâlû hâzâ ilâhukum ve ilâhu mûsâ fe nesiye.
89.E fe lâ yerevne ellâ yerciu ileyhim kavlen ve lâ yemliku lehum darran ve lâ nef’â(nef’an).
90.Ve lekad kâle lehum hârûnu min kablu yâ kavmi innemâ futintum bihî ve inne rabbekumur rahmânu fettebiûnî ve etîû emrî.
91.Kâlû len nebraha aleyhi âkifîne hattâ yercia ileynâ mûsâ.
92.Kâle yâ hârûnu mâ meneake iz raeytehum dallû.
93.Ellâ tettebiani, e fe asayte emrî.
94.Kâle yebneumme lâ te’huz bi lıhyetî ve lâ bi ra’sî, innî haşîtu en tekûle ferrakte beyne benî isrâîle ve lem terkub kavlî.
95.Kâle fe mâ hatbuke yâ sâmiriyy(sâmiriyyu).
96.Kâle basurtu bi mâ lem yabsurû bihî fe kabadtu kabdaten min eserir resûli fe nebeztuhâ ve kezâlike sevvelet lî nefsî.
97.Kâle fezheb fe inne leke fîl hayâti en tekûle lâ misâse ve inne leke mev’ıden len tuhlefehu, vanzur ilâ ilâhikellezî zalte aleyhi âkifâ(âkifen), le nuharrikannehu summe le nensifennehu fîl yemmi nesfâ(nesfen).
98.İnnemâ ilâhukumullâhullezî lâ ilâhe illâ huve, vesia kulle şey’in ilmen.
99.Kezâlike nakussu aleyke min enbâi mâ kad sebaka, ve kad âteynâke min ledunnâ zikrâ(zikren).
100.Men a’rada anhu fe innehu yahmilu yevmel kıyâmeti vizrâ(vizren).
101.Hâlidîne fîhi, ve sâe lehum yevmel kıyâmeti hımlâ(hımlen).
102.Yevme yunfehu fîs sûri ve nahşurul mucrimîne yevme izin zurkâ(zurkan).
103.Yetehâfetûne beynehum in lebistum illâ aşrâ(aşren).
104.Nahnu a’lemu bimâ yekûlûne iz yekûlu emseluhum tarîkaten in lebistum illâ yevmâ(yevmen).
105.Ve yes’elûneke anil cibâli fe kul yensifuhâ rabbî nesfâ(nesfen).
106.Fe yezeruhâ kâan safsafâ(safsafen).
107.Lâ terâ fîhâ ivecen ve lâ emtâ(emten).
108.Yevme izin yettebiûned dâıye lâ ivece lehu, ve haşeatil asvâtu lir rahmâni fe lâ tesmeu illâ hemsâ(hemsen).
109.Yevme izin lâ tenfauş şefâatu illâ men ezine lehur rahmânu ve radıye lehu kavlâ(kavlen).
110.Ya’lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum ve lâ yuhîtûne bihî ılmâ(ılmen).
111.Ve anetil vucûhu lil hayyil kayyûm(kayyûmi), ve kad hâbe men hamele zulmâ(zulmen).
112.Ve men ya’mel mines sâlihâti ve huve mu’minun fe lâ yehâfu zulmen ve lâ hadmâ(hadmen).
113.Ve kezâlike enzelnâhu kur’ânen arabîyyen ve sarrafnâ fîhi minel vaîdi leallehum yettekûne ev yuhdisu lehum zikrâ(zikren).
114.Fe teâlâllâhul melikul hak(hakku), ve lâ ta’cel bil kur’âni min kabli en yukdâ ileyke vahyuhu ve kul rabbi zidnî ılmâ(ılmen).
115.Ve lekad ahidnâ ilâ âdeme min kablu fe nesîye ve lem necid lehu azmâ(azmen).
116.Ve iz kulnâ lil melâiketiscudû li âdeme fe secedû illâ iblîs(iblîse), ebâ.
117.Fe kulnâ yâ âdemu inne hâzâ aduvvun leke ve li zevcike fe lâ yuhricennekumâ minel cenneti fe teşkâ.
118.İnne leke ellâ tecûa fîhâ ve lâ ta’râ.
119.Ve enneke lâ tazmeu fîhâ ve lâ tadhâ.
120.Fe vesvese ileyhiş şeytânu kâle yâ âdemu hel edulluke alâ şeceratil huldi ve mulkin lâ yeblâ.
121.Fe ekelâ minhâ fe bedet lehumâ sev’âtuhumâ ve tafıkâ yahsıfâni aleyhimâ min varakıl cenneti ve asâ âdemu rabbehu fe gavâ.
122.Summectebâhu rabbuhu fe tâbe aleyhi ve hedâ.
123.Kâlehbitâ minhâ cemîan ba’dukum li ba’dın aduvvun, fe immâ ye’tiyennekum minnî huden fe menittebea hudâye fe lâ yadıllu ve lâ yeşkâ.
124.Ve men a’rada an zikrî fe inne lehu maîşeten danken ve nahşuruhu yevmel kıyâmeti a’mâ.
125.Kâle rabbi lime haşertenî a’mâ ve kad kuntu basîrâ(basîran).
126.Kâle kezâlike etetke âyâtunâ fe nesîtehâ, ve kezâlikel yevme tunsâ.
127.Ve kezâlike neczî men esrafe ve lem yu’min bi âyâti rabbihî, ve le azâbul âhırati eşeddu ve ebkâ.
128.E fe lem yehdi lehum kem ehleknâ kablehum minel kurûni yemşûne fî mesâkinihim, inne fî zâlike le âyâtin li ulîn nuhâ.
129.Ve lev lâ kelimetun sebekat min rabbike le kâne lizâmen ve ecelun musemmâ(musemmen).
130.Fasbir alâ mâ yekûlûne ve sebbih bi hamdi rabbike kable tulûış şemsi ve kable gurûbihâ, ve min ânâil leyli fe sebbih ve etrâfen nehâri lealleke terdâ.
131.Ve lâ temuddenne ayneyke ilâ mâ mettâ’nâ bihî ezvâcen minhum zehratel hayâtid dunyâ li neftinehum fîhi, ve rızku rabbike hayrun ve ebkâ.
132.Ve’mur ehleke bis salâti vastabir aleyhâ, lâ nes’eluke rızkâ(rızkan), nahnu nerzukuke, vel âkıbetu lit takvâ.
133.Ve kâlû lev lâ ye’tînâ bi âyetin min rabbihî, e ve lem te’tihim beyyinetu mâ fîs suhufil ûlâ.
134.Ve lev ennâ ehleknâhum bi azâbin min kablihî le kâlû rabbenâ lev lâ erselte ileynâ resûlen fe nettebia âyâtike min kabli en nezille ve nahzâ.
135.Kul kullun muterabbisun fe terabbesû, fe se ta’lemûne men ashâbus sırâtıs seviyyi ve menihtedâ.

TAHA SURESİ MEALİ

1 - Ta, Ha,
2 - Ey Muhammed! Kur'an'ı sana sıkıntıya düşesin diye indirmedik.
3 - Ancak Allah'tan korkan kimse için bir öğüt olarak 
4 - Yeri ve yüce gökleri yaratanın katından yavaş yavaş bir indirilişle indirdik.
5 - O Rahman Arş'a hakim oldu.
6 - Bütün göklerde olanlar, bütün yerdekiler, bu ikisinin arasında ve toprağın altıda bulunanlar O'nundur.
7 - Sen (Allah'a ettiğin dua ve zikirle) sesini yükseltirsen Çünkü O şüphesiz gizliyi de, gizlinin gizlisini de bilir.
8 - Allah O'dur ki, kendisinden başka hiçbir ilâh yoktur. En güzel isimler O'nundur.
9 - Musa'nın hikayesi sana geldi mi?
10 - Hani o bir ateş görmüştü de, ailesine: "Yerinizde durun, benim gözüme bir ateş ilişti, belki size bir kor getiririm, yahut ateşin yanında bir yol gösterici bulurum" demişti.
11 - Ateşe vardığı zaman şöyle çağrıldı: "Ey Musa!
12 - "Ben şüphesiz senin Rabbinim. Hemen ayakkabılarını çıkar, çünkü sen kutsal bir vadi olan Tuvadasın."
13 - "Ben seni seçtim, şimdi vahyolunacak şeyleri dinle."
14 - Şüphesiz ben Allah'ım, benden başka hiçbir ilâh yoktur. Onun için bana kulluk et ve beni anmak için namaz kıl.
15 - Çünkü kıyamet muhakkak gelecektir. Onun vaktini gizli tutuyorum ki, herkes yaptığının karşılığını görsün.
16 - Sakın kıyamete inanmayıp, kendi heva ve hevesine uyan kimse seni, ona iman etmekten alıkoymasın; sonra helak olursun.
17 - Ey Musa! Sağ elindeki nedir?
18 - Musa dedi: "O benim asamdır, ona dayanırım, onunla davarlarıma yaprak silkerim ve onda başka hacetlerim (faydalanacağım şeyler) de var"
19 - Allah: ‘Ey Musa! onu bırak’ dedi.
20 - Musa da onu bıraktı, bir de ne görsün! o bir yılan olmuş koşuyor.
21 - Allah buyurdu ki: "Tut onu, korkma; biz onu yine eski durumuna çevireceğiz"
22 - "Bir de diğer bir mucize olmak üzere elini koynuna koy ki, kusursuz olarak bembeyaz çıksın."
23 - "Bunları sana en büyük mucizelerimizden (bir kısmını) gösterelim diye yaptık."
24 - "Firavun'a git, çünkü o hakikaten azdı."
25 - Musa dedi ki: "Ey Rabbim! Benim göğsüme genişlik ver,
26 - İşimi kolaylaştır,
27 - Dilimden düğümü çöz
28 - Ki, sözümü iyi anlasınlar.
29 - Bir de bana ailemden bir vezir ver.
30 - Kardeşim Harun'u (ver).
31 - Onunla arkamı kuvvetlendir.
32 - (Elçilik) işimde onu bana ortak et.
33 - Ki seni çok tesbih edelim.
34 - Seni çok analım.
35 - Şüphe yok ki sen bizi görüp duruyorsun."
36 - Allah buyurdu: "Ey Musa! Dilediğin (şeyler) sana verildi."
37 - "And olsun biz, sana diğer bir defa daha ihsan etmiştik"
38 - Hani bir vakit ilham edilmesi gereken (ancak ilham ile bilinebilen) şu ilhamı annene verdik:
39 - "Onu (Musa'yı) tabut içine koy da denize bırak. Deniz de onu sahile atsın. Onu hem bana düşman, hem ona düşman olan biri alsın." Bir de benim gözetimim altında yetiştirilmen için, üzerine katımdan bir sevgi bırakmıştım. (Ey Musa!)
40 - Hani kız kardeşin giderek: "Ona bakacak birini size buluvereyim mi? diyordu. Böylece seni tekrar annene verdik ki, gözü aydın olsun da kederlenmesin. Hem sen, bir adam öldürdün de seni gamdan kurtardık. Seni çeşitli musibetlerle imtihan ettik. Bu sebeple yıllarca Medyen halkı içinde kaldın. Sonra ey Musa! Belli bir çağa (peygamberlik görevini yüklenecek bir yaşa) geldin.
41 - Ben, seni kendime (peygamber) seçtim.
42 - Sen kardeşinle birlikte mucizelerimle git. İkiniz de beni anmakta gevşeklik etmeyin.
43 - Firavun'a gidin, çünkü o gerçekten azdı.
44 - Varın da ona yumuşak söz söyleyin; olur ki, öğüt dinler, yahut korkar.
45 - (Musa ile Harun) "Rabbimiz! Onun bize kötülük yapmasından veya azgınlığını artırmasından korkarız" dediler.
46 - Allah buyurdu ki: "Korkmayın, zira ben sizinle beraberim, işitir ve görürüm."
47 - Hemen gidin de Firavun'a deyin ki: "Biz Rabbinin (sana gönderilen) elçileriyiz. Artık İsrailoğulları'nı bizimle gönder, onlara azap etme; biz sana Rabbinden bir mucize ile geldik. Selam doğru yolda gidenleredir."
48 - "Bize kesin olarak vahyolundu ki, azap şüphesiz inkâr edip ona sırt çevirenleredir."
49 - Firavun: "Ey Musa! Sizin Rabbiniz kimdir?" dedi.
50 - Musa: "Bizim Rabbimiz her şeye şeklini veren, sonra da yolunu gösterendir." dedi.
51 - Firavun : "Öyleyse geçmiş asırların durumu nedir?" dedi.
52 - Musa dedi ki: "Onların bilgisi Rabbimin katında bir kitaptadır. Rabbim yanlış yapmaz ve unutmaz."
53 - "Yeryüzünü sizin için bir döşek yapan, oradan sizin için yollar açan ve gökten bir su indiren O'dur." İşte biz o su ile türlü türlü bitkilerden çiftler çıkardık.
54 - Hem siz yiyin, hem de hayvanlarınızı otlatın. Akıl sahipleri için bunda nice ibretler vardır!
55 - Sizi yerden (topraktan) yarattık, yine (ölümünüzden sonra) ona döndüreceğiz. Hem de ondan sizi bir kere daha çıkaracağız.
56 - And olsun ki, biz, Firavun'a mucizelerimizin hepsini gösterdik. Böyle iken o yine onları yalan sayıp kabulden çekindi.
57 - "Ey Musa! Sen sihrinle bizi yerimizden çıkarmak için mi geldin bize?"
58 - "O halde biz de senin sihrin gibi bir sihirle sana geleceğiz şimdi bizimle senin aranda bir vakit ve bir buluşma yeri tayin et ki; ne senin, ne bizim caymayacağımız uygun bir yer olsun."
59 - Musa: "Sizinle buluşma zamanı, süs günü ve insanların toplanacağı kuşluk vaktidir." dedi.
60 - Bunun üzerine Firavun döndü gitti ve bütün hile vasıtalarını topladıktan sonra geldi.
61 - Musa onlara dedi ki: "Yazıklar olsun size! Allah'a yalan uydur mayın. Sonra bir azap ile kökünüzü keser. Gerçekten iftira eden hüsrana uğramıştır."
62 - Sihirbazlar aralarında işlerini tartıştılar ve konuşmalarını gizli tuttular
63 - (Sihirbazlar daha sonra Musa ve Harun'u göstererek şöyle) dediler: "Bu ikisi muhakkak sihirbazdır; büyüleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak ve de örnek dininizi yok etmek istiyorlar."
64 - "Onun için bütün tuzaklarınızı bir araya getirin, sonra hep bir sıra halinde gelin. Bugün üstün gelen muhakkak zafer kazanmıştır."
65 - Sihirbazlar: "Ey Musa! Ya sen at, yahut ilk atan biz olalım" dediler.
66 - Musa dedi ki: "Hayır, siz atın." Bir de ne görsün! Onların ipleri ve değnekleri, yaptıkları sihirden ötürü kendisine sanki yürüyorlarmış gibi geldi.
67 - Bu yüzden Musa içinde bir korku hissetti.
68 - Biz dedik ki: "Korkma, çünkü sen muhakkak üstünsün "
69 - "Sağ elindekini atıver, o, onların yaptıklarını yutar. Çünkü onların yaptıkları ancak bir büyücü tuzağıdır. Büyücü ise, her nerede olursa olsun başarıya ulaşamaz."
70 - Sonunda bütün sihirbazlar secdeye kapandılar, "Musa ile Harun'un Rabbine iman ettik" dediler.
71 - Firavun: "Ben size izin vermeden mi ona iman ettiniz? O, muhakkak size sihir öğreten büyüğünüzdür. And olsun ki, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim ve muhakkak sizi hurma dallarına asacağım. Böylece hangimizin azabının daha şiddetli ve devamlı olduğunu bileceksiniz" dedi.
72 - "Bize gelen bu açık mucizeler ve bizi yaratana karşı, asla seni tercih edemeyiz. Ne hüküm vereceksen ver. Sen, ancak bu dünya hayatına hükmedebilirsin."
73 - "Doğrusu biz hem günahlarımıza, hem bizi zorladığın sihre karşı, bizi bağışlasın diye, Rabbimize iman ettik. Allah daha hayırlı ve daha devamlıdır."
74 - Her kim Rabbine suçlu olarak varırsa, şüphesiz ki ona cehennem vardır. Orada ne ölür, ne de dirilir.
75 - Kim de ona bir mümin olarak salih ameller işlemiş olduğu halde varırsa, işte onlara en yüksek dereceler vardır.
76 - Adn cennetleri vardır ki, altlarından ırmaklar akar, onlar, orada ebedî olarak kalacaklardır. Ve işte bu, (küfür ve isyandan) arınanların mükafatıdır. Meâl-i Şerifi
77 - Gerçekten Musa'ya şöyle vahyettik: "Kullarımla geceleyin yürü de onlara denizde kuru bir yol aç; yetişilmekten korkmazsın ve endişe de etmezsin."
78 - Firavun ordularıyla hemen onları takip etti, denizden kendilerini sarıveren (korkunç boğulma) sarıverdi
79 - Böylece Firavun kavmini yanlış yola sürükledi ve doğru yola götürmedi.
80 - Ey İsrailoğulları! Sizleri düşmanınızdan kurtardık ve Tûr dağının sağ yanında size söz verdik, üzerinize de kudret helvası ve bıldırcın indirdik.
81 - Size verdiğimiz rızıkların en temizlerinden yiyin ve bunda taşkınlık etmeyin, sonra üzerinize gazabım iner. Kimin üzerine de gazabım inerse, muhakkak o mahvolur.
82 - Bununla beraber, şüphe yok ki ben, tevbe eden, iman edip salih amel işleyen, sonra da hak yolda sebat gösteren kimse için çok bağışlayıcıyım.
83 - "Ey Musa! Seni kavminden daha çabuk sevk eden nedir?"
84 - Musa: "Onlar benim izimdeler (arkamdan beni takip edip geliyorlar). Ben sana acele ettim ki, hoşnut olasın" dedi.
85 - Allah: "Doğrusu biz senden sonra kavmini imtihan ettik. Sâmirî onları saptırdı" dedi.
86 - Hemen Musa öfkeli ve üzgün olarak kavmine döndü (onlara şöyle) dedi: "Ey kavmim! Rabbiniz size güzel bir vaad ile söz vermedi mi? Size bu süre mi çok uzun geldi, yoksa Rabbinizden size bir gazab inmesini arzu ettiniz de mi, bana olan vaadinizden caydınız?"
87 - Onlar dediler ki: "Biz sana verdiğimiz sözden, kendiliğimizden caymadık. Fakat biz o (Kıbtî) kavminin süs eşyasından birtakım ağırlıklar yüklenmiştik. Onları attık. Samiri de böylece atmıştı."
88 - Nihayet Samiri onlara böğüren bir buzağı heykeli ortaya çıkardı. Bunun üzerine Samiri ve adamları: "İşte sizin de, Musa'nın da ilâhı budur, ama o unuttu" dediler.
89 - Onlar görmüyorlar mıydı ki, o buzağı, kendilerine hiçbir sözle karşılık veremiyor; onlara ne bir zarar, ne de bir yarar vermeye sahip bulunamıyordu.
90 - And olsun ki Harun daha önce onlara: "Ey kavmim! Siz bununla imtihana çekildiniz. Sizin gerçek Rabbiniz Rahmân'dır. Gelin bana uyun ve emrime itaat edin" demişti.
91 - Onlar (cevap olarak şöyle) demişlerdi: "Musa bize dönüp gelinceye kadar, biz ona tapmaya elbette devam edeceğiz."
92 - (Musa gelince kardeşine şöyle) dedi: "Ey Harun! bunların sapıklığa düştüğünü gördüğün vakit, seni engelleyen ne oldu?"
93 - "(Neden) benim yolumu takip etmedin, benim emrime karşı mı geldin?"
94 - Harun: "Ey anamın oğlu! Sakalımı ve başımı (saçımı) tutma. Ben senin 'İsrailoğulları arasında ayrılık çıkardın, sözüme bakmadın' diyeceğinden korktum." dedi.
95 - "Ey Sâmirî! Senin bu yaptığın nedir?" dedi.
96 - Sâmirî: "Onların görmedikleri bir şey gördüm: İlâhî elçinin izinden bir avuç aldım ve onu attım. Bunu, bana böylece nefsim hoş gösterdi" dedi.
97 - "Haydi çekil git. Artık senin için hayat boyunca, 'benimle temas yok' diye söylemen var. Hem senin için asla kaçamayacağın bir ceza daha vardır. Bir de ibadet edip durduğun ilâhına bak; elbette biz onu yakacağız, sonra da kül edip muhakkak onu denize savuracağız."
98 - Sizin ilâhınız, ancak kendisinden başka hiçbir ilâh bulunmayan Allah'dır. Onun ilmi her şeyi kuşatmıştır.
99 - Sana geçmişin haberlerinden bir kısmını böylece anlatıyoruz. Şüphe yok ki, sana katımızdan bir zikir verdik.
100 - Kim ondan yüz çevirirse, şüphesiz o, kıyamet günü bir günah yüklenecektir.
101 - Devamlı o azabın altında kalacaklar. Kıyamet günü onlar için, bu ne fena bir yüktür!
102 - Sur'a üfürüleceği gün ki biz suçluları o gün, göğermiş olarak mahşerde toplayacağız.
103 - "Siz dünyada sadece on(gün) kaldınız" diye kendi aralarında gizli gizli konuşurlar.
104 - Aralarında ne konuşacaklarını biz çok iyi biliriz. Görüşü en üstün olan: "Ancak bir gün kaldınız" diyecektir.
105 - (Ey Muhammed!) Sana dağların sorarlar, de ki: "Rabbim onları ufalayıp savuracak."
106 - "Böylece yerlerini dümdüz boş bir halde bırakacak."
107 - "Orada ne bir çukur, ne de bir tümsek göreceksin."
108 - O gün, hiçbir tarafa sapmadan o davetçiye uyarlar. Öyle ki, Rahman'ın heybetinden sesler kısılmıştır. Artık bir fısıltıdan başka hiçbir şey işitemezsin.
109 - O gün, Rahman'ın kendisine izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimselerden başkasının şefaatı fayda vermez.
110 - Allah, onların geleceklerini de, geçmişlerini de bilir. Onlar ise O'nu ilmen kavrayamazlar.
111 - Bütün yüzler, diri ve bütün yarattıklarını gözetip duran Allah'a baş eğmiştir. Bir zulüm yüklenen gerçekten hüsrana uğramıştır.
112 - Her kim de mümin olarak salih amelleri işlerse, artık o, ne bir haksızlıktan ve ne de çiğnenmekten korkar.
113 - İşte böylece biz onu Arapça bir Kur'ân olarak indirdik. Onda tehditlerden nice türlüsünü tekrar tekrar açıkladık ki belki sakınırlar, yahut onlara bir ibret ve uyanış verir.
114 - Hükmü her yerde geçerli gerçek hükümdar olan Allah yücedir. (Ey Muhammed!) Kuran sana vahyedilirken, vahiy bitmeden önce (unutma korkusu ile) Kuran'ı okumada acele etme; "Rabbim! benim ilmimi artır" de.
115 - Doğrusu bundan önce Âdem'e emrettik, fakat unuttu ve biz onda bir azim bulmadık.
116 - Bir vakit meleklere: "Âdem(e hürmet) için secde edin" demiştik; İblis'ten başka hepsi secde etmiş, o çekinmişti.
117 - Biz de (Âdem'e) şöyle demiştik: "Ey Âdem! Şüphesiz bu (İblis) sana ve eşine düşmandır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın, sonra bedbaht olursun."
118 - "Doğrusu senin acıkmaman ve çıplak kalmaman cennettedir. "
119 - Ve sen orada ne susarsın, ne de güneşin sıcağında kalırsın"
120 - Nihayet şeytan ona vesvese verdi. Şöyle dedi: "Ey Âdem! Sana sonsuzluk ağacını ve çökmesi olmayan bir saltanatı göstereyim mi?"
121 - Bunun üzerine ikisi de o ağaçtan yediler. Hemen ayıp yerleri kendilerine açılıp görünüverdi. Ve üzerlerine cennet yaprağından örtüp yamamaya başladılar. Âdem Rabbinin emrinden çıktı da şaşırdı.
122 - Sonra Rabbi, onu seçti de tevbesini kabul buyurdu ve ona doğru yolu gösterdi.
123 - Allah (onlara) şöyle dedi: "Birbirinize düşman olmak üzere hepiniz oradan (cennetten) inin. Artık benden size bir hidayet (kitab) geldiği zaman, kim benim hidayetime uyarsa işte o, sapıklığa düşmez ve (ahirette) zahmet çekmez.
124 - Her kim de benim zikrimden (Kur'ân'dan) yüz çevirirse, (bilsin ki) ona dar bir geçim vardır ve onu kıyamet günü kör olarak haşrederiz.
125 - (O zaman Kur'ândan yüz çeviren kimse) "Rabbim! beni niçin kör olarak haşrettin, oysa ben gören bir kimseydim" der.
126 - Allah: "Böyledir, sana âyetlerimiz gelmişti de onları sen unutmuştun, bugün de öylece unutulursun" der.
127 - İşte haddi aşanları, Rabbinin âyetlerine inanmayanları biz böyle cezalandırırız. Ve muhakkak ki ahiret azabı (dünya azabından) daha şiddetli ve daha devamlıdır.
128 - Onları, yerlerinde gezip durdukları şu kendilerinden önce yok ettiğimiz bunca nesiller(in o korkunç akibeti) doğru yola sevk etmedi mi? Doğrusu bunda ibret alacak aklı olanlar için nice deliller vardır.
129 - Eğer Rabbinin verdiği bir hüküm ve tayin ettiği bir süre olmasaydı, hemen azaba uğrarlardı.
130 - O halde, dediklerine sabret; güneşin doğmasından önce ve batmasından önce Rabbini hamd ile tesbih et. Gecenin bir kısım vakitlerinde ve gündüzün etrafında da tesbih et ki hoşnudluğa eresin.
131 - Kâfirlerden bir kısmına, onları sınamak için dünya hayatının zineti olarak verdiğimiz ve onunla kendilerini geçindirdiğimiz şeye (mal ve saltanata) sakın rağbetle bakma. Rabbinin (ahiretteki) rızkı daha hayırlı ve daha devamlıdır.
132 - (Ey Muhammed!) Ehline namaz kılmalarını emret, kendin de ona sabırla devam et. Biz senden bir rızık istemiyoruz. Seni biz rızıklandırırız. Güzel akibet takva sahiplerinindir.
133 - (İnkâr edenler): "Rabbinden bize bir mucize getirse ya" dediler. Onlara önceki kitablarda olan apaçık deliller gelmedi mi?
134 - Eğer biz, onları bundan (peygamber veya Kur'ân'dan) önce bir azab ile yok etseydik, muhakkak "Ey Rabbimiz! bize bir peygamber gönderseydin de, alçak ve rezil olmadan önce âyetlerine uysaydık, olmaz mıydı?" diyeceklerdi.
135 - De ki: "Hepimiz beklemekteyiz, siz de bekleyedurun. Şüphesiz düz yolun sahiplerinin kimler olduğunu ve kimlerin doğru yolda bulunduğunu yakında bileceksiniz.

YORUMLAR İLK YORUM YAPAN SEN OL
DİĞER HABERLER
Yazdığı köşe yazısı ses getirdi! Cumhurbaşkanı Erdoğan arayıp bizzat teşekkür etti
Sultan II. Abdülhamid'in kurduğu enstitü harekete geçti! Türkiye'den yeni koronavirüs hamlesi