Dizilerin hali Yeşilçam'ın batışını hatırlatıyor

İlk projenizde yer aldıktan sonra ne oldu?

Filmde beni çok başarılı buldular! Daha sonra Zeki Alasya-Metin Akpınar beni yanlarına aldı. Televizyona dizi çekiyorlardı. 3 yıl onlarla çalıştım. Ferdi Tayfur ile Yeşilçam filmimiz oldu. Ailem ayağı yere basan işlerde olmamı istedi, akrabalarsa bu işlere hiç sıcak bakmadı. Ama yılmadım. Zaman, insanlar ve piyasa beni yenemedi. Okul hayatım biraz zor geçti. Oyunculukla ilgilendiğim ve bu işten de iyi para kazandığım için okulu biraz boş verdim açıkçası. Ama eksikliğini duymuyorum. Çünkü alaylı bir oyuncuyum. Pek çok insandan kendimi daha yetenekli buluyorum. Ustaların yanında bu işi öğrenmek avantajdı. En popüler olduğum dönemde askere gittim. Geldiğimde zor bir piyasayla karşılaştım.

Ne yaptınız peki?

‘Küçük Besleme’ diye hayatımın en kötü dizisinde oynadım! Çünkü para kazanmaya ihtiyacım vardı. ‘Gülbeyaz’ dizisi ise toparlanmama yardım etti. Ondan sonra çok fazla projede yer aldım ama onun kadar etkili olmadı.

Uzun zamandır sektörde olmanıza rağmen fazla popüler olmamanızın nedeni ne?

Kendimi herkesten daha şanslı görüyorum. Çıktılar, 2 yıl estiler ve kayboldular. Ama ben 22 senedir bu meslekten para kazanıyorum. İnsanların beni tanımasıyla ilgili bir sıkıntım yok. Basında yer almamam benim tercihimdi. İnsanların beni yaptığım işlerden dolayı bilmeleri önemli, ‘Aaa gazetedeki çocuk’ demeleri değil. Bir de zaten gençtim ve yanlış bir şeyler söyleyebilir, asabi görünebilirdim. Artık ayaklarım yere basıyor, kendimi tanıtmanın için şimdi tam zamanı. Birçok yapımcı beni tanımayabilir. Çünkü sayıları artık hayli fazla. Ama yavaş yavaş tanıyacaklardır.

İŞLER ÇOĞALDI KALİTE DÜŞTÜ

Alaylı oyuncusunuz, eğitim almak istediniz mi?

Lale Oraloğlu’yla çalıştım 3 yıl, tiyatro üzerine sahne sanatları ve diksiyon dersleri aldım. Sinema ile ilgili bir eğitimim yok ama yurtdışında bir workshop’a katılmak istiyorum.

Eski projelerle bugünkü dizileri karşılaştırıldığında nasıl bir farklılık gözlemliyorsunuz?

Eskiden seyirci akıllı kefesine konuyordu. Şimdi işler basite indirgendi. İşler çoğaldı ama kalite düştü. Oyunculuk da basite indirgendi. Taksim’de yürüseniz kendine oyuncu diyen pek çok kişiyle karşılaşabilirsiniz. Buna ‘popüler kültür mantarı’ diyorum. Kaşı güzel, gözü güzel, tanıdıkları var diye oyunculuk yapıyorlar. Onlardan korkmuyorum. Biliyorum ki onlar gidecek ama ben kalacağım bu sektörde. Bu kadar çok dizi çekilmesi ve yayından kaldırılması bana Yeşilçam’ın batışını hatırlatıyor. Sinema hareketlendi diyorlar. Ama ben buna inanmıyorum. Çünkü oyuncuları oynatmıyorlar. Bu işi beceremeyen mankenleri, şarkıcıları oynatmayı doğru bulmuyorum. Becerebilenler yapsın, bana göre oyunculuk çok basit bir iştir.

Oyunculuk basit midir?

Evet. Benim için oyunculuk çocukluğuna en iyi şekilde dönebilme halidir. Çocukluğumuzda oyun oynarken nasıl inanıyorduk. ‘Kit, gel beni al’ diye saatime konuşurdum. O samimiyeti yaratan herkes oyunculuk yapabilir.

Yeni diziniz ‘Babam Adam Olacak’ta 17 yaşında bir genci canlandırıyorsunuz...

Aslında 30 yaşındayım ama halen 17 yaşında bir genci oynuyorum! ‘Gülbeyaz’ iyi bir proje olmasına rağmen bana parlak, sevimli, iyi çocuk imajını yapıştırdı. Bundan kurtulmak için 2 yıl sakallı dolaştım. Çünkü artık yaşımı oynamak istiyorum. Ama bu sezon yeniden sakalımı kestim ve bir Albay’ın 17 yaşındaki oğlu Sinan’ı canlandırıyorum.

Sanatsal, bohem hayatın içine hiç girmedim

Oyunculuğa dair hayal kırıklıklarınız oldu mu?

Bunalımlarım hep oldu. Oyunculuk karmaşık bir şey. Psikolojik olarak da ufak bozukluklar yaratıyor. Her oyuncuda psikolojik bozukluk vardır. Hep farklı rollere giriyoruz. Hiçbir zaman bu işi bırakmayı düşünmedim. Ama elbette sıkıntılarım oldu. Zaten 8 yaşından beri bu sektördeyim ve başka bir meslek de görmedim. Şu anda bıraksam yapabileceğim bir şey yok. Sadece dublaj var yapabildiğim.

İnsan neden oyuncu olmak ister?

Türkiye’de ise aptallığından.

Siz neden bu mesleği seçtiniz?

Çocuktum, bilmiyordum ki! 20 yaşında olsaydım oyuncu olur muydum inanın bilmiyorum. Girmezdim diye düşünüyorum. Haziran ayında iş bitiyor 5 ay iş yok. İnsan kafayı yer! O dönemlerim hep bunalımla geçiyor. Kendimi eve kapatıyor, kitap okuyor, film izliyorum. İşimi yapmadığım zaman enerjim düşüyor. Avantajım sokaktan, mahalle arkadaşlarımdan kopmamak oldu. Kendimi hiç sanatsal, bohem hayatın içine sokmadım. Ben hep sıradan bir insandım. Ekmek almaya giden, maçta bağıran...

(Akşam)